Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957-1993)

Monografia Sławomira W. Malinowskiego zatytułowana *Telewizja Dziewcząt i Chłopców (1957-1993). Historia niczym baśń z innego świata* to dzieło wyjątkowe. Choć tytuł może sugerować kronikę dotycząca konkretnej sekcji polskiej telewizji publicznej, w rzeczywistości mamy do czynienia z narracją o wymiarze (auto)biograficznym. Wykorzystując fragmenty wywiadów, publikacji oraz dokumentów związanych z programami telewizyjnymi i audycjami radiowymi, autor maluje tło, w którym działania i bogactwo doświadczeń redaktorów Telewizji Dziewcząt i Chłopców (TDC) znacząco wpłynęły na życie tysięcy dzieci, młodzieży oraz ich rodzin i znajomych, angażując je w masowe akcje społeczne. Książka stanowi barwną kompozycję osobistych opowieści, prezentowaną w przystępnej formie narracyjnej, gdzie jasność języka i przykładów łączy się z lekkością stylu. Struktura książki opiera się na dwóch uzupełniających się częściach. Pierwsza część skupia się na edukacyjnym wkładzie zespołów i współpracowników TDC oraz *Świata Młodych*, społecznych skutkach ich pracy, a także ich odbiorze w różnych mediach masowego komunikowania. Malinowski przypomina unikalne okoliczności powstawania programów dziecięcych, takich jak "Ekran z Bratkiem", "Klub Pancernych", "Latający Holender", "Niewidzialna Ręka", "Zwierzyniec" oraz inne mniejsze produkcje.