Szkoła akuszerek. Z dziejów przytułku położniczego. Tom 3

W 1889 roku Przytułek Położniczy, zarządzany przez pierwszą polską lekarkę, doktor Annę Tomaszewicz-Dobrską, wkracza w nową erę działalności. Przenosi się do nowego budynku, w całości przeznaczonego na szpital dla najbiedniejszych kobiet, zapewniając im potrzebną opiekę medyczną. W miarę adaptacji do nowych warunków, dwie doświadczone akuszerki, Zosia i Karolcia, zmagają się z osobistymi trudnościami. Karolina, pomimo starań z mężem, nie może doczekać się potomstwa, natomiast Zosia, zniechęcona niepowodzeniami w miłości, poświęca się całkowicie pracy, odstawiając życie osobiste na dalszy plan. Punkt zwrotny następuje, gdy w szpitalu pojawia się niepełnosprawna, maltretowana dziewczynka, porzucona przez kogoś, kto rzuca nowe światło na codzienność akuszerek. Decydują się one na poszukiwanie rodziców dziewczynki, zdeterminowane, by postawić sprawcę przed wymiarem sprawiedliwości.W tle wydarzeń doktor Anna zmaga się z absurdalnymi rozporządzeniami swojego nowego przełożonego, oficera rosyjskiej Inspekcji Szpitalnej, profesora Czausowa. Pomimo tych trudności, nieformalnie sprowadza do szpitala młode dziewczęta ze wsi, aby nauczyć je zawodu akuszerki. Z potrzeby chwili szpital staje się nie tylko miejscem leczenia, ale także szkołą położnictwa, starając się zwiększać liczbę wykwalifikowanych specjalistek w obliczu dramatycznych warunków, jakie panują na prowincji, zwłaszcza wśród najuboższych. Placówka stawia czoła nowym wyzwaniom, ale też z roku na rok przeprowadza coraz więcej porodów.To fascynująca kontynuacja historii o żeńskiej inicjatywie, która zrewolucjonizowała polskie położnictwo, ukazując determinację i odwagę w walce o lepsze życie i przyszłość dla siebie i innych.