Sylvia Plath w Nowym Jorku. Lato 1953

Sylvia Plath była pełną życia kobietą, która poza pisarstwem miała wiele pasji, takich jak jedzenie, moda czy muzyka. W czerwcu 1953 roku, kiedy miała zaledwie dwadzieścia lat, przybyła do serca Nowego Jorku, gdzie zaczęła pracę jako redaktorka w magazynie "Mademoiselle", poświęconym modzie. Znalazła schronienie w hotelu Barbizon, uczestniczyła w baletowych przedstawieniach, emocjonowała się baseballowymi meczami, a także bawiła się w West Side Tennis Club, gdzie tańczyła do upadłego. Jej czas w Nowym Jorku miał być pełen przyjemności, ale przerodził się w dwadzieścia sześć dni wypełnionych intensywnym bólem, towarzyskimi spotkaniami oraz pracą, które znacząco wpłynęły na jej przyszłość.

Elizabeth Winder, autorka opowieści o Plath, wzbogaca swoją książkę licznymi fotografiami i szkicami, pozwalającymi zanurzyć się w świat młodzieńczej Sylvii, na długo przed tym, jak stała się jedną z najbardziej wpływowych poetek XX wieku. Książka ta rzuca nowe światło na młodą, dynamiczną kobietę u progu artystycznej kariery, która czerpała z życia garściami, nie stroniąc zarówno od jasnych, jak i ciemnych jego stron. Ta wersja Plath nie bała się wyzwania, jakie niosło życie, i była niezmordowana w zdobywaniu wiedzy i doświadczeń. Nowy Jork urzekł ją swoją niebezpieczną urodą. Książka ukazuje Plath jako osobę cieszącą się zakupami i lekturą, z blond włosami, ciemną opalenizną, jednym bagażem, kilkoma partnerami, dwoma czarnymi sukienkami i biletem do nowojorskiej przygody.