Sucha sierpniowa trawa

Tłumaczenie Pawła Lipszyca sprawia, że ta poruszająca powieść przyciąga uwagę w sposób podobny do "Służących" i "Sekretnego życia pszczół". Opowieść ta eksponuje niezwykłą więź przyjaźni pomiędzy Mary, służącą o ciemnej karnacji, i Jubie, młodą białą dziewczynką pochodzącą z poważanej, zamożnej rodziny. Odkrywa ona również skomplikowaną sieć rodzinnych sekretów. Historia ta jest przejmującym świadectwem potrzeby bliskości oraz wartości takich jak prawda, tolerancja i akceptacja dla różnorodności. Podnosi temat sprzeciwu wobec rasizmu, a jednocześnie maluje intrygujący obraz życia rodzinnego oraz społecznego na amerykańskim Południu lat 50. XX wieku, pełnego wyzwań i napięć.

Jak podkreśla Maja Ostaszewska, tego rodzaju powieść jest niezwykle pożyteczna dla polskiego odbiorcy, dostarczając przystępnie opowiedzianych historii o potrzebie tolerancji i akceptacji odmienności – tematów wciąż wymagających uwrażliwienia w naszym społeczeństwie. Każdy, kogo porusza temat wrażliwości na niesprawiedliwość, znajdzie tutaj głęboki wgląd.

Anna Dziewit-Meller dodaje, że amerykańskie południe z lat 50. jest trudnym miejscem dla kogoś takiego jak bohaterka "Suchej sierpniowej trawy", której dziecięca szczerość nie pozwala na akceptację rasizmu. To opowieść o dojrzewaniu, pełna emocji i pytań, jakie rodzą się w zetknięciu z rzeczywistością. Barwny świat lunaparków, wata cukrowa czy podróże wielkimi samochodami stanowią jedynie tło dla ukazania prawdziwej natury walki o wolność.

Według „Publishers Weekly” powieść ta to mocny debiut, a „Booklist” dodaje, że to historia trzymająca w napięciu. "Sucha sierpniowa trawa" to nie tylko niezwykła podróż w czasie do świata amerykańskiego Południa sprzed ponad półwiecza, ale również intymna obserwacja rozpadającego się obrazu rodziny i zmieniającej się epoki. Postać młodziutkiej Jubie Watts, nieskażonej jeszcze regułami dorosłości, która widzi świat dorosłych z jego sprzecznościami i hipokryzją, dodaje powieści autentyczności i głębi. Karen White, autorka bestsellera "Zagubione godziny", zauważa, jak autorka trafnie ukazuje zarówno bohaterów, jak i południową scenerię, dzięki czemu czytelnicy niemalże mogą poczuć jej autentyczność. To przepiękna książka, która długo pozostaje w pamięci.