Socjalizm jako religia

Książka prezentuje zbiór pism Jana Urbana, znaczącej postaci wśród krytyków komunizmu w II Rzeczypospolitej, który zasłynął swoimi analizami bolszewizmu oraz innych nurtów myślowych ówczesnej epoki. Jego wnikliwe teksty, dotyczące walki z religią i losów Kościoła w Rosji carskiej oraz sowieckiej, to istotny wkład w debatę społeczną.

Autor rozważa możliwość, że socjalizm przyszłościowo może dominować, choć nie przetrwa w dłuższym okresie. W swoich pismach porównuje socjalizm do katastrofalnego pożaru, który może za sobą pociągnąć kolejne kraje i narody, uznając, że nasze czasy pełne są materiału łatwopalnego, który łatwo może zostać podpalony. Jednak nawet najgorszy pożar nie może trwać bez końca.

W analizie wpływu rosyjskiej rewolucji Urban krytycznie ocenia, jak bolszewizm ogołocił ludzi materialnie i moralnie, zniszczył ich godność i sprowadził do roli niewolników, nie oferując im żadnej lepszej przyszłości w zamian za przelane krwi i poniesione straty.

Jan Urban, jezuita urodzony w 1874 roku, nie tylko krytykował bolszewizm, ale także aktywnie uczestniczył w życiu intelektualnym Polski jako redaktor „Przeglądu Powszechnego” i twórca pisma „Oriens”. Jego działania na rzecz katolików w Rosji i Związku Sowieckim oraz propagowanie neounii świadczą o jego szerokim zaangażowaniu społecznym i duchowym.