Skarby natury UNESCO

Wkrótce po utworzeniu Organizacji Narodów Zjednoczonych zrodziła się idea powołania jednostki odpowiedzialnej za wspieranie międzynarodowej współpracy w obszarze kultury, sztuki i nauki, a także promowania poszanowania praw człowieka, bez względu na rasę, status społeczny czy wyznanie. Inicjatywa Juliana Huxleya doprowadziła do powstania w 1945 roku United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization, znanej jako UNESCO.

Jednym z kluczowych zadań tej organizacji stała się ochrona światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego. W tym celu ustanowiono specjalną listę, na którą wpisywane są obiekty o wyjątkowej wartości kulturowej lub przyrodniczej — te szczególnie cenne i o unikalnych walorach, które reprezentują różnorodność kulturową i bogactwo natury różnych regionów świata. Otaczanie ich opieką ma na celu zabezpieczenie przed zniszczeniem oraz zachowanie w możliwie niezmienionej formie dla przyszłych pokoleń.

Obecnie Lista Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego obejmuje 936 obiektów, w tym 725 kulturalnych, 183 przyrodniczych i 28 mieszanych, czyli kulturalno-przyrodniczych, w 153 krajach. Każdego roku Komitet Światowego Dziedzictwa, składający się z przedstawicieli 21 krajów, podejmuje decyzje o dodaniu nowych miejsc. Aby obiekt mógł zostać wpisany na listę, musi spełniać określone kryteria potwierdzające jego wyjątkowość, takie jak autentyczność, reprezentatywność oraz uniwersalny charakter. Lista jest regularnie aktualizowana i rozwijana o nowe miejsca, które spełniają te wymagania.