Seks w III Rzeszy

Moim fetyszem jest literatura popularnonaukowa w zakresie II Wojny Światowej, przedstawiająca nieznane do tej pory fakty o funkcjonowaniu III Rzeszy. Mówi się, że historie piszą zwycięzcy i największy konflikt zbrojny w historii świata jest tego doskonałym przykładem. Przez długi czas przedstawiano kobiety w III Rzeszy jako bierne i wierne swoim partnerom, nieszczególnie również zainteresowane ich działaniami. Poniekąd wynikało to z oczekiwań, jakie stawiał przed niemieckim narodem sam Adolf Hitler. Mężczyźni w oczach Führera mieli charakteryzować się jasnymi włosami i błękitnymi oczami, co z kolei miało wynikać z „czystości aryjskiej rasy”. Ową czystość mały gwarantować niemieckie kobiety, przed którymi stawiano bardzo jasne oczekiwania: miały opiekować się domem i rodzić dzieci. Rzecz w tym, że praktyka życia w nazistowskich Niemczech nijak miała się do poglądów głoszonych przez Adolfa Hitlera i jego zaufanych współpracowników. Sam Führer, choć niewątpliwie pozostawał wodzem w oczach swojego narodu, nigdy się nie ożenił i pozostawał przez wiele lat w związku z kochanką Ewą Braun. Nie przeszkodziło mu to m.in. wejść w romans ze swoja kuzynką Geli Raubal. Seks był w narracji narodowosocjalistycznej traktowany instrumentalnie, służył realizacji nazistowskich postulantów o nowoczesnych Niemczech. Jak przekonuje Anna Maria Sigmund  w książce „Seks w III Rzeszy”, prywatność, intymność czy miłość nie były synonimami współżycia a oczach hitlerowców. Austriacka badaczka opisuje szokujące praktyki w narodowosocjalistycznych Niemczech, gdzie seks stanowił de facto sprawę wagi państwowej. Za współżycie z „elementami” wrogimi III Rzeszy, groziła w Niemczech kara śmierci.  

Jakiś czas temu miałem okazje czytać najbardziej znana książkę Anny Marii Sigmund pod tytułem „Kobiety Nazistów”. Dwutomowe, opasłe wydanie przedstawiało sylwetkę najbardziej znanych partnerek hitlerowców, m.in. Ewy Braun czy Magdy Goebbels. W książce  „Seks w III Rzeszy” autorka tym razem koncentruje się na relacjach seksualnych pomiędzy kobietami w III Rzeszy a nazistami. Momentami autorka odbiera od kręgów władzy na rzecz romansów i przelotnych znajomości, jakie kobiety w III Rzeszy nawiązywały, licząc przy tym na doraźne korzyści, czy też kierowane emocjami i uczuciami. Zazwyczaj kończyło się to fatalnie dla samych zainteresowanych. Aby powstrzymać podobne praktyki, władze w Berlinie powołały do życia trzy organizacje:  Hitlerjugend, BDM - Bund Deutscher Mädel oraz Lebensborn. Rola każdej z nich było indoktrynowanie młodych Niemek, które po latach prania mózgów były oddane Führerowi i zakochane w jego ideologi. Warto przypomnieć, że Adolf Hitler obiecywał kobietom w Niemczech lepsze życie po niesprawiedliwych dla Republiki Weimarskiej postanowieniach wieńczących I Wojnę Światową z 11 listopada 1918 roku. Sen o lepszym życiu przez niemal cale lata 30’ XX wieku z powodzeniem był realizowany. Spory w tym udział miały wspomniane wyżej organizacje, a szczególnie ochybną wydaje się działalność Lebensborn. Jak sama nazwa wskazuje, rola stowarzyszenia miało być wpływanie na jak największą rozrodczość młodych kobiet w narodowosocjalistycznych Niemczech. Stawiano nawet konkretne oczekiwania wobec przeciętnej, niemieckiej kobiety. Szostka potomstwa gwarantowała herbatkę w towarzystwie samego Führera...  
 
Adolf Hitler stworzył skuteczny aparat władzy, który swoim zasięgiem obejmował wszystkie dziedziny życia społeczno-politycznego w III Rzeszy. Z jednej strony ideał niemieckiej kobiety był powszechnie znany, z drugiej strony otoczenie hitlerowców rzadko się w niego wpisywało. Wspomniana już Geli Raubal, której Anna Maria Sigmund w książce „Seks w III Rzeszy” poświęca sporo miejsca, to dokonały przykład na zepsucie i degeneracje w hitlerowskich kręgach. Dziewczyna, mimo iż była kuzynką Führera, pozostawała z Adolfem Hitlerem w zażyłych, seksualnych stosunkach. Wódz III Rzeszy miał ją nakłaniać do praktyk sadomasochistycznych. Führer najprawdopodobniej był zwolennikiem urofilii/parafilii, czyli spełnienie seksualne przynosiło mu oddawanie moczu na jego ciało przez partnerkę. Wiele wskazuje, że Geli Raubal nie była w tym osobliwym układzie strona szczególnie usatysfakcjonowaną. Kobieta popełniła samobójstwo.  
 
Książka Anny Marii Sigmund pod tytułem „Seks w III Rzeszy” to interesujące studium w przedmiocie intymności, która stała się w nazistowskich Niemczech przedmiotem debaty publicznej. Założenia w tym zakresie dedykowane były dla mas społecznych, nie dotyczyły jednak samych hitlerowców. Stopień hikpokryzji w tym zakresie jest uderzający i rzuca nowe światło na role kobiet w III Rzeszy.  

Książka „Seks w III Rzeszy” zwróciła moją uwagę tytułem oraz okładką. Widać na niej przystojnego, młodego oficera w mundurze SS, na którego kolanach siedzi młoda blondynka. Trudno oprzeć się wrażeniu, że ilustracja mocno koresponduje z wymaganiami, jakie stawiano w III Rzeszy przed niemieckim społeczeństwem. Rola kobiet i mężczyzn ustalona była z góry przez aparat państwowy, szczególnie Heinricha Himmlera. Dowódca SS oraz Gestapo jak się okazuje, miał wiele do powiedzenia w zakresie profilu kandydatek na zony swoich podkomendnych. Zaskoczyło mnie, jak wiele czasu Himmler poświęcał na określenie precyzyjnych kryterium, jakie powinny spełniać kobiety w III Rzeszy, aby uchodziły za idealny materiał dla „rasy panów”. Anna Marii Sigmund, autorka książki „Seks w III Rzeszy” przedstawia w swojej publikacji dwa światy: ten oficjalny, który realizował hitlerowską propagandę, oraz „salonowy”, który zdecydowanie odbiegał od narodowosocjalistycznej retoryki Berlina.  
 
Rzeczywistość przedstawiona w książce „Seks w III Rzeszy” stanowi zapis próby stworzenia idealnego społeczeństwa. Idealnego, czyli takiego, w którym jedno dostają formalną zgodę na prokreacje, drudzy z kolei są jej pozbawieni w majestacie prawa. Trudno o lepszy przykład, na uprzedmiotowienie człowieka, skoro naziści podobnej selekcji dokonywali nawet we własnym otoczeniu. Przykład? Adolf Hitler, kiedy poznał Ewę Braun, był już na najlepszej drodze do objęcia najważniejszych funkcji w państwie. Oficjalnie, Führer stanął na czele nazistowskiego rządu w styczniu 1933 roku. Trzy lata wcześniej poznał 17-letnią blond dziewczynę o obfitym biuście. Ewa Braun nie wydawała się szczególnie bystra i zainteresowana życiem politycznym w kraju, co pozwalało ją tym łatwiej zmanipulować przez Adolfa Hitlera. Zanim jednak Führer zdecydował się dzielić łoże ze swoją nastoletnią kochanką, wcześniej jego zaufani współpracownicy „prześwietlili” pannę Braun. Nie chodziło jednak o jej cechy osobowości, ale przede wszystkim brak żydowskiego rodowodu. Martin Bormann, jeden z ludzi od „misji specjalnych” przy kanclerzu III Rzeszy, przedstawił raport Hitlerowi, zgodnie z którym Ewa Braun była kobietą „czystej krwi niemieckiej”.  

Książka „Seks w III Rzeszy” została w naszym kraju wydana nakładem wydawnictwa Bellona i liczy sobie 312 strony. Relatywnie krotka treść kryje w sobie jednak mnóstwo interesujących ciekawostek na temat pożycia seksualnego w III Rzeszy. Wiedzieliście na przykład, że kiedy w Niemcy zaatakowały Polskę we wrześniu 1939 roku, w tym samym czasie wręczano niemieckim, wielodzietnym kobietom ordery, złośliwie określane mianem „króliczych”? Z kolei kobiety, które nie wpisywały się w wyśrubowane oczekiwania nazistów, dla odmiany sterylizowano lub pozbawiano życia, jeśli podejrzewano je o współżycie z wrogami narodowosocjalistycznych Niemiec. Führer i jego świta widzieli wrogów we wszystkich wokół, tym samym sprawa małżeństwa czy seksu była przedmiotem debaty publicznej w III Rzeszy. Niewiele miało to wspólnego z miłością, toteż warto zwrócić uwagę, jak wiele małżeństw kończyło się rozwodami. 
 
Nie wiem, czy poprzednie dekady stwarzały przestrzeń społeczno-kulturalną dla debaty o seksie w III Rzeszy. Wydaje się, że świat mocno ewoluował w ciągu ostatnich lat i dziś niewiele rzeczy budzi kontrowersje czy też pozostaje spychanych do roli tematu tabu. Austriacka historyk, Anny Marii Sigmund, przedstawia szokujące relacje świadków, odwołuje się również do ideologii nazistowskiej, aby wyczerpująco przedstawić role seksu w hitlerowskich Niemczech. Seksu, którego instrumentalizacja miała zapewnić istnienie „tysiącletniej Rzeszy” według samego Führera.