Rozważaj i głoś Ewangelię wg św. Mateusza

Już od II wieku Ewangelia według świętego Mateusza była postrzegana jako jedna z najważniejszych dla Kościoła. Głównie dlatego, że zawiera bogactwo cytatów oraz doskonałe uporządkowanie treści. W przeciwieństwie do powszechnej koncepcji, Kościół w Ewangelii Mateusza nie jest nowym Izraelem, ale wskazuje kierunek, którym Izrael powinien podążać, by osiągnąć pełnię swojego powołania. W tym kontekście Kościół jest wezwany do odkrywania swoich korzeni w Izraelu. Narracja Mateusza charakteryzuje się zwięzłością, która często przechodzi od przypowieści do dostojnego nauczania katechetycznego. To nauczanie buduje tło dla pięciu istotnych kazań, które ustalają rytm i wprowadzają kluczowe tematy nauki Jezusa Chrystusa. Ostatnie fragmenty Ewangelii (Mt 26,30-28,20) relacjonują mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa, co czyni je niezwykle zajmującymi z powodu emocjonalnej intensywności i dramatyzmu. Kulminacja całej Ewangelii objawia się w opowieści o spotkaniu ze Zmartwychwstałym (Mt 28,16-20). Jezus przekazuje swoim uczniom ogromne zadanie: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.” Ten fragment jest syntezą całego dzieła i podkreśla jego uniwersalny wymiar.