Rosyjska misja. Zapomniana opowieść o tym, jak Amerykanie uratowali Związek Sowiecki przed upadkiem

Wiosną 1921 roku sowiecka Rosja stanęła w obliczu katastrofalnego głodu. W obliczu tej tragedii, nieudolność bolszewickiego rządu była tak duża, że miliony ludzi były zagrożone śmiercią. Wściekle poszukując ratunku dla komunistycznego reżimu, Włodzimierz Lenin zwrócił się o wsparcie do Państw zachodnich, które dotąd postrzegały ZSRR jako wroga. W odpowiedzi Stany Zjednoczone postanowiły pomóc, wysyłając do Rosji grupę amerykańskich ochotników, którzy zorganizowali jedną z najbardziej monumentalnych akcji humanitarnych w historii.Ten jakże zawstydzający dla Związku Radzieckiego epizod został niemal całkowicie wymazany z ich historii i świadomości społecznej. Douglas Smith, uznawany wykładowca i dyplomata, autor takich bestsellerów jak "Rasputin" i "Skazani. Ostatnie dni rosyjskiej arystokracji", odsłania w swojej dynamicznej relacji te zapomniane wydarzenia, które miały ogromny wpływ na bieg XX wieku. Przez pryzmat młodych Amerykanów będziemy świadkami życia w dziwnym i przerażającym kraju, jakim była ówczesna Rosja. Liczne archiwalne fotografie pomogą nam zrozumieć skalę głodu, której przerażenie nawet weteranom I wojny światowej było trudne do pojęcia.To niesamowita opowieść o amerykańskim humanitaryzmie, który nie tylko uratował wielu Rosjan, Ukraińców, Żydów, Tatarów i Baszkirów, ale być może ocalił także bolszewicki reżim. Książkę czyta się jak thriller, ukazując zaangażowanie antykomunistycznych kapitalistów w ratowanie narodu rosyjskiego przed jedną z najbardziej katastrofalnych klęsk w ich historii, jak zauważył Nick Licata z "Daily Kos". Maria Lipman z "Foreign Affairs" podkreśla, jak książka oparta na obszernych archiwaliach przybliża historie młodych Amerykanów, którzy przybyli do Rosji z ciekawości, a znaleźli się w centrum straszliwej tragedii. Przywołane fotografie dodają opowieści Smitha niepokojącej autentyczności. Jak podkreśla George McClintock z Amerykańskiej Administracji Pomocy w Samarze, Rosja 1922, utrzymanie ludzi przy życiu jest o wiele bardziej emocjonujące niż ich niszczenie.