Rodzina Pętelków czeka na święta

Wiedzieliście, że początki kalendarza adwentowego sięgają podobno aż 1851 roku? ? W założeniu jego twórców, kalendarz adwentowy miał pogłębiać radość z oczekiwania na czas Bożego Narodzenia - już wtedy, w połowie XIX wieku każdego dnia wieszano zgodnie ze zwyczajem w domach obrazki dotyczącego świętych, jak również związane z przyjściem na świat Jezusa ? Taki kalendarz występował w kilku wariantach - mógł oznaczać zapalenie jednej z 24 świeczek lub tez skreślenie jednej z 24 kreseczek narysowanych uprzednio na drzwiach kredą ? W domach stricte katolickich z kolei i jest to zwyczaj który sama pamietam z mojego rodzinnego domu, wkładaliśmy po jednym źdźble słomy do szopki aż do Wigilii – jako najmłodsza z rodzeństwa czułam się niesamowicie wyróżniona, ze to właśnie mi przypadł ów obowiązek ?  

Współcześnie co raz trudniej o pielęgnowanie i kultywowanie podobnych zwyczajów, niemniej w gronie mojej rodziny staram się zaszczepiać w dziecku magię świat, nie tylko za sprawa prezentów i Świętego Mikołaja, ale przede wszystkim spędzonego razem czasu, ubierania wspólnie choinki, czy tez pieczenia i przygotowywania kolejnych potraw ? Dobrze jednak oderwać się czasem od tych zajęć, poczytać książeczkę osadzoną w klimacie świat Bożego Narodzenia – zauważyłam, ze to potęguje tylko w dziecku niecierpliwość i wyczekiwanie na Wigilię i święta ? Na tym tle książeczka “Rodzina Pętelków czeka święta” sprawdziła się znakomicie, ulubieni przyjaciele mojej córeczki -Jadzia Pętelka, Staś i pies Pirat znowu dali popis dziecięcych zabaw zwiazanych z czasem świątecznym, jednocześnie chętnie pomagali rodzicom w przygotowaniach - oczywiście poza samym psem Piratem, który jak zwykle więcej broił niż pomagał ?  

Ucieszyłam się kiedy zobaczyłam, ze ulubiona seria bajek w oczach mojego dziecka zawiera w sobie również kalendarz adwentowy ? Łącznie 24 historie, każda z nich nawiązuje do świąt – w jednej z nich Jadzia Pętelka pomaga mamie pies pierniczki, dowiaduje się, ze potrzebne jest do nich mleko, mąka, a szczególnie miód, który mala dziewczynka ciągle podjada i oblizuje ? Podobnie sprawa ma się ze Stasiem, który razem z tatą ubiera choinkę, idzie mu to sprawnie, ale również nie może się powstrzymać od podjadania, tyle ze... cukierków ? Jest jeszcze Pies Pirat z łata na oku, który wesoło merda ogonem, biega od kuchni do salonu i wyraźnie podniecony świątecznym klimatem nie może sobie znaleźć miejsca w domu pełnym rodziny ? Bardzo lubię czytać córce perypetie Jadzi Pętelki oraz jej rodziny, głownie dlatego, ze mam poczucie iż opisane w kolejnych odsłonach serii opowieści przedstawiają tak naprawdę całkiem zwyczajne sytuacje z życia kazdej rodzinny, a przez to oswajają dziecko z kolejnymi etapami w jego życiu ? Córka na przykład wzorem Jadzi Pętelki często przychodzi do kuchni, pyta mnie co może zrobić i jak może pomoc, ostatnio nauczyła się robić kanapki i jestem z niej dumna ?