Przejęzyczenie. Rozmowy o przekładzie

„Ty mnie nie maluj na kolanach, ty mnie maluj dobrze”. To znane krakowskie powiedzenie świetnie ilustruje wyzwania związane z tłumaczeniem literatury. Często wyobrażamy sobie, że w idealnym świecie wszyscy porozumiewają się po polsku. Jednak rzeczywistość jest inna – ani Tomasz Mann, ani Dostojewski nie zapisali swoich dzieł w naszym języku. Znaczenie tłumaczeń w polskim kontekście literackim jest nie do przecenienia, a cenne spostrzeżenia na ten temat można znaleźć w wypowiedziach uznanych tłumaczy dzieł Flauberta, Nabokova, Joyce’a, Woolf, Márqueza, Coetzeego i wielu innych pisarzy. Tłumacze muszą nie tylko radzić sobie z licznymi językowymi pułapkami i „fałszywymi przyjaciółmi”, ale także wiernie oddawać intencje autora bez krzywdzenia języka docelowego. Ich wysiłki w procesie przekładu przypominają próbę ponownego stworzenia literackiego raju. Fascynujące relacje z pracy tłumaczy oferują takie osoby jak Ryszard Engelking, Jan Gondowicz, Magda Heydel, Andrzej Jagodziński, Jerzy Jarniewicz, Ireneusz Kania, Michał Kłobukowski, Małgorzata Łukasiewicz, Carlos Marrodán Casas, Piotr Sommer, Anna Wasilewska i Teresa Worowska.