Poza zasadą powszechności

Książka ta czerpie inspirację z dzieł Martina Heideggera, który szczegółowo analizuje istotę nauki współczesnej, koncentrując się na jej badawczej naturze. Oparta na jego przemyśleniach, struktura publikacji zorganizowana jest wokół trzech fundamentalnych tematów: projektu, procedury i eksploatacji. Każdy z nich przygląda się praktycznemu zastosowaniu idiografizmu w dziedzinie psychologii. Proces ten rozpoczyna się od rozważań nad ideą, jej genezą oraz rozwinięciem w koncepcji projektu, następnie przechodzi do metodologii badawczej, która ma się zająć tą ideą, aż po analizę wyników, które odzwierciedlają jej praktyczne zastosowanie. Choć teksty w książce są prezentowane chronologicznie, w rzeczywistości skupiają się na wspomnianych tematach, tworząc bardziej cykliczną strukturę niż linearne podejście. W odróżnieniu od klasycznego podejścia w psychologii, refleksje nad procedurą poprzedzone są analizą projektu.

Książka zaczyna od zastanowienia się nad podmiotem poznania, zanim przystąpi do badania metod poznawczych. Podmiot, który zostaje wstępnie określony, samodzielnie wyznacza sposoby badania siebie, co stanowi swego rodzaju odwrócenie tradycyjnego podejścia, gdzie metody badawcze są ustalane z góry.