Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Podręcznik do nauczania pisma szkolnego dla nauczycieli i rodziców
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Cała historia zaczyna się od odkrycia szkolnych zeszytów Zosi z okresu międzywojennego, które znalazłam na krakowskim pchlim targu. Te niepozorne zeszyty, z lat 1931–1933, z okładką z napisem „Kaligrafja polska”, choć wykonane z pewną niezdarnością, skrywają w sobie etapy nauki kaligrafii - od początkowych prób rysowania owalów i laseczek, po pełne zdania pisane stalówką o eleganckich kształtach przypominających angielską kursywę. Oprócz zeszytów znalazłam również kartki i listy z pierwszej połowy XX wieku, które pobudziły we mnie refleksję na temat ewolucji pisma ręcznego i tego, dlaczego kiedyś pisano piękniej niż teraz. Przez dłuższy czas myślałam, że upadek sztuki pisma związany jest ze zmianą narzędzi pisarskich - z stalówek na długopisy. Jednakże, przyglądając się pięknym pismem starszych osób, zaczęłam zastanawiać się, czy naprawdę to długopis jest odpowiedzialny za ten trend. Rozważania na temat braku czasu, praktyki czy nieodpowiednich technik były interesujące, ale czułam, że problem tkwi gdzie indziej. Zaczęłam więc analizować współczesne podejście do nauki pisma. Wydrukowałam szkolny elementarz i zwróciłam uwagę na sposób prezentacji liter. Byłam zszokowana brakami w ich konstrukcji, chaosem oraz brakiem harmonii i proporcji. Warsztaty kaligrafii, które organizuję od 2006 roku, przyciągnęły nauczycieli, którzy również zaniepokojeni byli pismem swoich uczniów. To skłoniło mnie do stworzenia programu o nazwie „Kaligrafia przedwojenna”, porównującego dawne i współczesne litery. Książka „Podręcznik do elementarza” jest wyjątkowa w swojej szwajcarskiej oprawie, która pozostawia widoczny grzbiet, co dodaje jej trwałości i estetyki. Proszę więc nie martwić się widocznym szyciem - to celowy zabieg. Izabela Barankiewicz, mająca doświadczenie jako nauczyciel i terapeuta, oraz dr Kamila Piazza, uznana artystka rzeźbiarka, przyczyniły się do tworzenia „Elementarza”, wzbogacając książkę o wartościowe ilustracje i treści. Dr hab. Monika Wojtaszek-Dziadusz, z doświadczeniem w projektowaniu typografii, również była zaangażowana w ten projekt, nadając mu wizualnego charakteru. Więcej informacji na temat książki można znaleźć na stronie elementarz.info.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Cała historia zaczyna się od odkrycia szkolnych zeszytów Zosi z okresu międzywojennego, które znalazłam na krakowskim pchlim targu. Te niepozorne zeszyty, z lat 1931–1933, z okładką z napisem „Kaligrafja polska”, choć wykonane z pewną niezdarnością, skrywają w sobie etapy nauki kaligrafii - od początkowych prób rysowania owalów i laseczek, po pełne zdania pisane stalówką o eleganckich kształtach przypominających angielską kursywę. Oprócz zeszytów znalazłam również kartki i listy z pierwszej połowy XX wieku, które pobudziły we mnie refleksję na temat ewolucji pisma ręcznego i tego, dlaczego kiedyś pisano piękniej niż teraz. Przez dłuższy czas myślałam, że upadek sztuki pisma związany jest ze zmianą narzędzi pisarskich - z stalówek na długopisy. Jednakże, przyglądając się pięknym pismem starszych osób, zaczęłam zastanawiać się, czy naprawdę to długopis jest odpowiedzialny za ten trend. Rozważania na temat braku czasu, praktyki czy nieodpowiednich technik były interesujące, ale czułam, że problem tkwi gdzie indziej. Zaczęłam więc analizować współczesne podejście do nauki pisma. Wydrukowałam szkolny elementarz i zwróciłam uwagę na sposób prezentacji liter. Byłam zszokowana brakami w ich konstrukcji, chaosem oraz brakiem harmonii i proporcji. Warsztaty kaligrafii, które organizuję od 2006 roku, przyciągnęły nauczycieli, którzy również zaniepokojeni byli pismem swoich uczniów. To skłoniło mnie do stworzenia programu o nazwie „Kaligrafia przedwojenna”, porównującego dawne i współczesne litery. Książka „Podręcznik do elementarza” jest wyjątkowa w swojej szwajcarskiej oprawie, która pozostawia widoczny grzbiet, co dodaje jej trwałości i estetyki. Proszę więc nie martwić się widocznym szyciem - to celowy zabieg. Izabela Barankiewicz, mająca doświadczenie jako nauczyciel i terapeuta, oraz dr Kamila Piazza, uznana artystka rzeźbiarka, przyczyniły się do tworzenia „Elementarza”, wzbogacając książkę o wartościowe ilustracje i treści. Dr hab. Monika Wojtaszek-Dziadusz, z doświadczeniem w projektowaniu typografii, również była zaangażowana w ten projekt, nadając mu wizualnego charakteru. Więcej informacji na temat książki można znaleźć na stronie elementarz.info.
