Po zmierzchu. Eseje w operach współczesnych

Opera, kiedyś uważana za relikt minionych czasów, obecnie wiązana jest z epoką „po” — po zawirowaniach w muzyce tradycyjnej, po ogłoszeniu jej upadku, po okresie awangardy i postmodernizmu. Czy mimo to opera może być postrzegana jako żywa forma sztuki? Monika Pasiecznik w swojej książce stawia tezę, że tak, oferując pozytywne spojrzenie na przyszłość opery poza klasycznym repertuarem. Choć koniec tradycyjnej opery wydaje się być faktem, to czy w obecnych czasach da się tworzyć przedstawienia muzyczne oparte na prostych fabułach i tradycyjnych motywach? Pasiecznik proponuje symboliczne zerwanie z przestarzałymi schematami, wskazując na otwarcie się nowego rozdziału w tej dziedzinie sztuki. W końcu, po każdej nocy nadchodzi nowy dzień...Monika Pasiecznik, uznana krytyczka muzyczna, pełniła rolę redaktorki w „Ruchu Muzycznym” oraz felietonistki „Odry”. Jest absolwentką filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim oraz teorii muzyki na tamtejszej Akademii Muzycznej. Jej teksty były publikowane w czasopismach takich jak „Glissando”, „Neue Zeitschrift für Musik”, „MusikTexte”, „World New Music Magazine” i „dissonance”. Napisała również monografię o Karlheinzu Stockhausenie pod tytułem „Rytuał superformuły” (Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2011).Tomasz Biernacki, kompozytor, eseista, tłumacz i podróżnik, zdobywał wiedzę na Akademiach Muzycznych w Warszawie i Krakowie pod okiem Bogusława Schaeffera. Jego prace można znaleźć w takich periodykach jak „Ruch Muzyczny”, „Glissando” czy berliński „Plurale”.