Pedagogia przeżycia estetycznego. W wychowaniu człowieka jako osoby

Monografia autorstwa Jadwigi Lach-Rosochy w znaczący sposób wzbogaca debaty dotyczące roli przeżycia estetycznego w szeroko pojętej edukacji. Autorka przekonująco argumentuje, że tylko pedagogika, która stawia przeżycie estetyczne w centrum osobistego doświadczenia, może skutecznie zapobiec jednostronnym metodom wychowania i wspierać rozwój samopoznania u uczniów. Jej celem nie jest jedynie przywrócenie sztuce należnego miejsca w procesie edukacyjnym, ale również podkreślenie, że bez estetycznej wrażliwości, idącej w parze z moralną, trudno osiągnąć prawdziwą komunikację międzyludzką we wszystkich aspektach życia społecznego i politycznego. Interakcja oparta jedynie na rolach społecznych nie pozwala na głębsze zrozumienie.Autorka zaznacza, że brak estetyczno-moralnej wrażliwości ogranicza zdolność jednostek do realizacji swoich potencjałów, prowadząc do dominacji konkurencyjnych zasad życia. Chociaż współczesna sztuka zyskuje globalny zasięg, jak zauważa David Harley, często charakteryzuje się ona niestabilnością i chaotycznością postmodernistycznej estetyki. W swoich badaniach, Lach-Rosocha przyjmuje założenia pedagogiki antropologicznej, co umożliwia przełamywanie tradycyjnych schematów poznawczych, nie rezygnując z analizy logicznej.Rezultaty jej badań potwierdzają, że przeżycia estetyczne są kluczowe w kształtowaniu osobistej struktury wartości człowieka. Umożliwiają one wychowankom odkrycie ich potencjałów w zakresie estetycznej samorealizacji, co z kolei wspomaga budowanie społeczeństwa opartego na wartościach osobowych. Książka ta, według dr. hab. Andrzeja Murzyna, prof. UŚ, wyróżnia się spójnością, głębią wiedzy oraz aktualnością, napisane z autentyczną pasją.Przekonanie o znaczeniu integracji przeżyć estetycznych w edukacji znajduje swoje odzwierciedlenie w tym dziele. Jak dowodzą wyniki zarówno współczesnych, jak i wcześniejszych badań, przeżycia estetyczne są unikalnym rodzajem poznania, które odkrywają ukryte aspekty życia, otwierają na różnorodne zjawiska oraz przyczyniają się do zrozumienia tego, co zwyczajne i niezwykłe. Skierowując uwagę ku przyszłości, przyczyniają się one do przełamywania egoistycznego podejścia i angażują w działania realizujące wartości, które mogą uczynić świat piękniejszym i doskonalszym, a sam podmiot tych działań wyjątkowym.