Pamiętniki, listy, notatki

Hanna Chrzanowska była prawdziwą ikoną wśród pielęgniarek, a kardynał Franciszek Macharski, który miał przyjemność znać ją osobiście, określał ją jako sumienie środowiska pielęgniarskiego. Kardynał Stanisław Dziwisz, również świadek jej życia, nazwał ją "Matką Teresą Krakowską". Ksiądz dr Andrzej Scąber, pełniący funkcję Delegata Arcybiskupa Krakowskiego ds. kanonizacyjnych Archidiecezji Krakowskiej, opowiada o niej jako o osobie pełnej życia, z niesamowitym poczuciem humoru i dystansem do siebie i otaczającego świata. Chrzanowska, pomimo lekkiego podejścia do życia, z ogromną powagą podchodziła do kwestii zdrowia i opieki nad chorymi. Posiadała niezwykłą determinację w niesieniu pomocy cierpiącym, udało się jej jednocześnie zachować świadomość złożoności natury ludzkiej i wyzwań, które towarzyszą temu zawodowi.Od pielęgniarek wymagała, by dbały o własne zdrowie i nie podporządkowywały się bezkrytycznie wszystkim kaprysom pacjentów, pamiętając jednocześnie o potrzebach chorych i ich rodzin. Pomimo że wychowała się w domu pełnym luksusu i kultury, jej miejsce było wśród tych, którzy potrzebowali wsparcia, często w najbardziej opuszczonych rejonach Krakowa. Doskonale odnajdywała się zarówno na uniwersytecie, jak i w filharmonii, jak również w trudnych warunkach, pomagając pacjentom będącym w potrzebie. Jej głęboka duchowość była osobista i skromna, co sprawiało, że wiele osób odczuwało do niej bliskość i podziw.Śmierć Hanny Chrzanowskiej pozostawiła po sobie pustkę, ale jej życie pełne pasji, ciągłego dążenia do osiągania ambitnych celów oraz umiejętność wychodzenia z niepowodzeń inspiruje i motywuje kolejne pokolenia. Marzena Florkowska dokumentuje jej niezwykłą podróż, która mimo porażek i trudności, przyniosła trwałe osiągnięcia w dziedzinie opieki nad chorymi.