Ostatnia powieść Marcela

Podczas podróży pociągiem z Krakowa do Warszawy, dwie zupełnie różne osoby niespodziewanie się ze sobą stykają. On, pięćdziesięcioletni pisarz znany z kryminałów, przeżywający trudny okres w swoim życiu zawodowym i osobistym, właśnie wraca ze spotkania autorskiego, które przyciągnęło jedynie garstkę zainteresowanych. Zmaga się z kryzysem twórczym, będąc w konflikcie z rodziną i mając za sobą trzy nieudane małżeństwa, mimo iż kilka jego książek odniosło sukces. Ona, Hanna, przykuwa jego uwagę swoją niezwykłą urodą i nieśmiałymi manierami. Przybywa do Warszawy z miasteczka pod Krakowem, gdzie życie toczy się w rytmie modlitw i alkoholu. Na pierwszy rzut oka, mężczyzna postrzega ją jako kolejną okazję do romansu, lecz jej plany sięgają znacznie głębiej, niż tylko poszukiwanie prostych ścieżek do lepszego życia. Ich spotkanie, choć zaczyna się jak typowa historia miłosna, kieruje ich w stronę zaskakującego zakończenia. Tubylewicz kreuje skomplikowaną postać mężczyzny zatrzymanego w emocjonalnym rozwoju na etapie Piotrusia Pana, ale to kobiety są tymi, które przyciągają całą uwagę, prowadząc narrację w nietypowy sposób. Grażyna Plebanek podkreśla wnikliwe przedstawienie postaci, podczas gdy Andrzej Saramonowicz zachwala lekturę jako przewrotną i wciągającą.