Obraz i przemoc. Wybór pism o sztuce

Książka "Obraz i przemoc" jest pierwszym w Polsce wyborem pism dotyczących sztuki Jean-Luca Nancy’ego. Zebrane w niej teksty ukazują autora jako wyróżniającego się filozofa sztuki, który znakomicie interpretuje różnorodne praktyki wizualne, szczególnie w obszarze malarstwa. Nancy wyróżnia się w ostatnich dekadach jako twórca ontologicznej koncepcji obrazu, osadzonego w kontekście krytycznej wyobraźni, co odgrywa kluczową rolę w naszym postkrytycznym świecie. Jednym z ważnych pytań, które Nancy stawia w swoich esejach, jest: „Dlaczego istnieje wiele sztuk, zamiast tylko jednej?”. To pytanie otwiera dyskusję na temat ukrytego bogactwa obrazów i nieograniczonych możliwości interakcji z nimi. Dzieła Nancy’ego proponują także program emancypacji sztuki, a tym samym nas samych poprzez kontakt ze sztuką, co stanowi jedno z największych wyzwań związanych z odbiorem obrazów.

Jean-Luc Nancy (1940–2021) był jednym z czołowych filozofów we Francji w ostatnich dekadach. Swoją karierę rozpoczął w Strasburgu, gdzie nawiązał głęboką intelektualną relację z Philippe’em Lacoue-Labarthe’em. Wspólnie stworzyli szereg istotnych publikacji, z których warto wymienić "L’Absolu littéraire", klasyczną pracę z zakresu filozofii literatury, oraz innowacyjne odczytanie psychoanalizy Jacques’a Lacana w "Le titre de la lettre". Filozofia Nancy’ego w dużej mierze była kształtowana przez dekonstrukcję Jacques’a Derridy, choć z czasem rozwijał własną oryginalną ontologię „bycia-z” i „bycia pojedynczego mnogiego”. Jego myśl koncentrowała się na zagadnieniach sensu, dotyku, zmysłowości oraz myśli politycznej i społecznej, z naciskiem na koncepcję „rozdzielonej wspólnoty”. Refleksje Nancy’ego znacząco wpłynęły na różne działania emancypacyjne i artystyczne. Był niezwykle płodnym autorem, z dorobkiem obejmującym ponad czterdzieści książek, które poruszały różnorodne tematy od spekulatywnych rozważań po analizy sztuki.