Notatki włoskie. Przezrocza

Tomik „Przezrocza” to literacka podróż autorstwa pisarki, która od 1970 roku spędzała zimowe miesiące we Włoszech, uchodząc przed polskim chłodem w towarzystwie swojego męża. Te autobiograficzne eseje, stanowiące jedno z jej najbardziej docenianych dzieł, wpisują się w nurt, do którego należą również wcześniejsze „Fantomy” i „Natura”. Kuncewiczowa, nazywając „Przezrocza” „podróżą przez miejsca i czasy”, zabiera czytelników w świat pełen różnych wydarzeń, krajobrazów, przeżyć religijnych oraz spotkań z napotykanymi ludźmi, przypadkowymi pielgrzymami i podczas audiencji papieskich. Jej język, pełen zachwytu i poezji, przenika pisarska wrażliwość i głęboka erudycja, pozwalając na zgłębianie specyfiki włoskiej kultury tamtych czasów.Elżbieta Sawicka opisała „Przezrocza” jako świadectwo niesłabnącej zdolności obserwacji oraz wrażliwości sędziwej autorki na współczesne rytmy życia, z ich przejawami i zagrożeniami. Tadeusz Sołtan natomiast zauważył, że całe dzieło jawi się jako intelektualne dążenie do zgłębienia istoty świata. Takie spojrzenie sprawia, że książka jest równie aktualna jak w momencie powstania, pozwalając dostrzec i zrozumieć aspekty codzienności, które zwykle mogą umykać uwadze.