Nikt nie zna mojego imienia. Dalsze zapiski syna tego kraju

Zbiór esejów Jamesa Baldwina to dogłębne studium amerykańskiego rasizmu, tożsamości Afroamerykanów oraz nierówności społecznych. Baldwin opisuje powracający do Harlema po swojej bytności w Paryżu, podkreślając zmiany, jakie zauważył, a także swoją podróż na Południe USA, w czasie gdy tamtejsze szkoły przeżywały burzliwe czasy związane walką o równouprawnienie. Autor relacjonuje wydarzenia, w tym paryski kongres czarnych pisarzy i artystów z 1956 roku, w którym uczestniczył. Jego teksty nie stronią od literackich dyskusji, gdzie Baldwin krytycznie odnosi się do twórczości takich postaci jak André Gide czy William Faulkner, podczas gdy Richard Wright, uznany afroamerykański pisarz starszego pokolenia, jest przedstawiony jako wzór, który z czasem stał się również jego oponentem. Baldwin nie pomija również skomplikowanej relacji z Normanem Mailerem, z którym łączyła go pełna ambiwalencji przyjaźń. Eseje te, różnorodne pod względem formy – od intelektualnych spekulacji po reporterskie zapiski – dostarczają wyjątkowego spojrzenia na życie literackie lat pięćdziesiątych i ówczesne debaty. Charakterystyczne dla Baldwina jest jego zaangażowanie, połączone z samokrytyką, oraz odwaga w wyrażaniu swoich wątpliwości i rozterek, starając się opisać rzeczywistość w całej jej złożoności, jednocześnie ciągle negocjując własne miejsce jako Amerykanina.