Neopogańskie formy upamiętniania zmarłych w III Rzeszy

Książka analizuje fascynujące i kontrowersyjne zagadnienie formowania nowych, parareligijnych wierzeń w kręgach niemieckich narodowych socjalistów, co wciąż wywołuje ożywione dyskusje. Chociaż temat ten jest przedmiotem licznych publikacji, wiele z nich ogranicza się do okresu wczesnego XX wieku, pomijając głębsze jego korzenie, które sięgają daleko wstecz i nie są bezpośrednio związane z dojściem Hitlera do władzy.Współczesne opisy tego zjawiska często cierpią na nadmierne uproszczenia, łącząc je z czarną magią czy demonologią, co prowadzi do niepełnego i mało akceptowanego obrazu. Chociaż naród niemiecki przedstawiany był jako nośnik pradawnych, szlachetnych wartości, to jego ideologia zakorzeniona była w dążeniach do znaczących zmian społecznych i religijnych, aneksji nowych terenów oraz eliminacji uznanych za niższe grup etnicznych.Pierwsza część książki ma na celu demaskowanie tych mitów poprzez krytyczną analizę niemieckiej filozofii, duchowości i myśli politycznej na przestrzeni wieków, z naciskiem na postacie historyczne sprzed 1933 roku. Uwzględniony zostanie także wpływ sytuacji po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów.Druga część koncentruje się na nieznanym dotąd obrzędzie związanym z upamiętnianiem zmarłych, który zyskał popularność w Niemczech po wprowadzeniu NSDAP do Reichstagu. Analiza oparta na materiałach źródłowych ujawnia, że te praktyki nie były jednolite ani stałe przez cały czas.Książka poświęca również uwagę śladom tej unikalnej formy niemieckiego upamiętnienia obecnym na terenie Polski, sięgającym różnych okresów przed i po 1933 roku. Ukazuje to, że powrót do dawnych wierzeń nie był wynalazkiem czasu narodowego socjalizmu, lecz miał swój początek znacznie wcześniej, stanowiąc integralny element ideologii narodowych socjalistów, który w istotny sposób wpłynął na kształt duchowej i mrocznej przyszłości Europy w pierwszej połowie XX wieku.