Miło jest pomagać Tupcio Chrupcio Tom 11

Dziś rano usłyszałam dźwięk domofonu, a krzyk mojego dziecka najpewniej słychać było nad morzem. Dla porządku dodam, że mieszkamy w Rzeszowie. Co wywołało takie poruszenie u mojego synka? Już wczoraj czytając mu bajkę na dobranoc, wspomniałam, że kolejnego dnia przyjdą nowe książki i to był błąd, bo moje dziecko było tym faktem tak podekscytowane, że nie mogłam go wczoraj ułożyć do spania. Mój mąż żartuje, że nasze dziecko nie umie jeszcze czytać, a już prezentuje zadatki na bibliotekarza i spora w tym moja zasługa nieskromnie dodam, bo od pierwszych tygodni życia literatura niezmiennie nam towarzyszy. O bajkach dla najmłodszych wiem całkiem sporo i dziś chciałabym wam polecić książki Elizy Piotrowskiej, prezentujące perypetie Tupcia Chrupcia. Znacie małą myszkę, co woła „Przybij łapkę?” ?  

Kiedy synek miał jeszcze kilka miesięcy, kupiłam wszystkie części „Ulicy Czereśniowej”. Nie ma ich wiele, odnoszą się one do pór roku i prezentują dzieciom, jak zmienia się świat wokół nich latem, jesienią, zimą i w końcu wiosną. Cenna lekcja bez ani jednego słowa! „Ulica Czereśniowa” to znakomita wyszukiwanka, rozwijająca koncentrację i spostrzegawczość dzieci. Niemniej wraz z ukończeniem pierwszego roku u maluchów życia pojawiają się nowe wyzwania w życiu codziennym  każdej rodziny. Nagle dziecko wybrzydza przy jedzeniu, nie chce się kąpać, albo prowokuje konflikty z rówieśnikami w przedszkolu. Są to sytuacje zupełnie naturalne, choć początkowo wywoływały we mnie poczucie, że coś robię źle, a moje dziecko przecież miało wychowywać się w harmonii i beztrosko korzystać ze swojego dzieciństwa. Ideałów nie ma, trudno szukać ich wśród przedszkolaków i dobrze oddaje to osoba Tupcia Chrupcia. Eliza Piotrowska zrezygnowała z przedstawienia tytułowego bohatera swoich opowieści jako dzielnego i nieustraszonego. Przeciwnie, mała myszka co rusz popada w jakieś tarapaty, podejmuje nietrafione decyzje albo mija się z prawdą, zupełnie jak najmłodsze dzieci. Na czym wiec polega magia książek polskiej autorki? Trudno oczekiwać od przedszkolaków, aby rozumiały prawidłowości, jakimi rządzi się życie, zwłaszcza w zakresie przewidywania konsekwencji swoich działań. Można jednak w tym zakresie promować zdrowe postawy przedstawiając perypetie Tupcia Chrupcia. Choć mysi bohater czasami błądzi, cierpliwość i  mądrość jego rodziców pozwalają mu wyjść obronną ręką z każdej opresji i co równie ważne, wyciągnąć naukę na przyszłość. I to właśnie ów nauka stanowi o największej wartości opowieści Elizy Piotrowskiej. Książki te można z powodzeniem zostawić maluchom do samodzielnego przeglądania, jednak autorka zachęca do interakcji z dzieckiem. Rozmowę mają ułatwić pytania umieszczone na pierwszej stronie każdej książki, które swoją treścią nawiązują do przedstawionej opowieści o perypetiach tytułowego bohatera ?.  

Na podstawie serii Elizy Piotrowskiej powstał serial animowany, dedykowany dla najmłodszych dzieci i oparty o książkowe opowieści polskiej autorki. Zarówno książki, jak i serial łączy osoba Marco Campanelli, włoskiego artysty, który stworzył ilustrację dla książek i współpracuje przy tworzeniu bajkowej animacji. Ilustracje Campanelli zachwycają zarówno moje dziecko, jak i mnie samą, postacie Chrupciowej rodziny oraz jej domku przywołują na myśl najpiękniejsze skojarzenia z bajek Hansa Christiana Andersena.  

Książki mają spory format, co ułatwia trzymanie je samodzielnie przez najmłodszych czytelników. Duża czcionka to ukłon w stronę dziadków i przyda się również każdemu dziecku stawiającemu pierwsze kroki na drodze do nauki czytania. Nie znam lepszych bajek edukacyjnych dla dzieci do trzeciego roku życia aniżeli Tupcio Chrupcio ?.  

Wybraliśmy się na długi spacer z synkiem po Parku Krowoderskim w poszukiwaniu wiewiórek i ptaków, które nie uciekły za morze do ciepłych krajów. Trudno jednak przy jesiennej aurze spotkać leśne zwierzątka, zamiast nich spotkaliśmy moją znajomą i jej córeczkę, dzieci znalazły okazję, aby wspólnie się bawić. Okazało się, że córeczka mojej znajomej zgubiła gdzieś w gąszczu liści swoją czapkę, a mój przedszkolak zaprezentował prawdziwie dżentelmeńską postawę i oddal małej Madzi swoją czapkę. Niby drobiazg, a jednak byłam dumna jak paw!  

Mój synek dobre wzorce czerpie nie tylko z postawy swojego taty, który pamięta o rozmaitych rocznicach i często również bez okazji sprawia nam drobne niespodzianki, ale również z bajkowego przyjaciela w osobie Tupcia Chrupcia. Najmłodsze dzieci uczą się funkcjonować w świecie poprzez naśladowanie otoczenia, jednak pożądane wzorce z bajkowych opowieści potrafią wywoływać jak najlepsze efekty. Dobrym przykładem jest tutaj tytułowy bohater książek Elizy Piotrowskiej. Tupcio Chrupcio nie jest wzorem idealnego przedszkolaka, bo takich po prostu nie ma. Dzieci w tym wieku złoszczą się bez powodu, często same nie rozumieją swoich zachowań, a nowe sytuacje budzą w nich lęk i obawę. Przykład? Zasypianie przy zgaszonym świetle. Z rozmów z koleżankami wiem, że nie wszystkie dzieci mają z tym kłopot, wydaje się jednak, że jest to częsty problem wśród maluchów, które kończą pierwszy rok życia i zyskują własną sypialnię w pokoiku dziecięcym. Pamiętam dobrze treść książki „Tupcio Chrupcio. Ja się nie boję”, gdzie tytułowy bohater chodził nocami po domu i budził Chrupciowych rodziców oraz małą Mysię. Rodzice wyjaśnili małej myszce, że takie zachowanie powoduje, że kolejnego dnia wstaną do pracy zmęczeni i nie będą mieli sił bawić się ze swoim synkiem po powrocie. Prosta, nieskomplikowana opowieść napisana językiem dzieci dla dzieci. Po kilkukrotnym przeczytaniu bajki mój syn zwrócił się do mnie ze słowami, że więcej nie będzie chciał nas budzić, kiedy śpimy — wyjaśniłam dziecku, że czasami są sytuację, kiedy trzeba to zrobić, ważne jednak jest poszanowanie odpoczynku innych domowników na co dzień.  

Rozmowa wydaje się motywem przewodnim książek Elizy Piotrowskiej. Sporo miejsca w bajkach zajmują konwersacje Tupcia Chrupcia z jego rodzicami, którzy wykazują się niezwykłą cierpliwością dla swojego synka, który czasami skłamie, czasami napsoci, ale bez wątpienia ma dobre intencje i chce poznawać otaczający go świat przez zabawę. A skoro już o zabawie mowa – dzieci szukają w bajkach przede wszystkim rozrywki. Mocną stroną publikacji Elizy Piotrowskiej są ilustracje przedstawiające perypetie mysiej rodziny. Marco Campanella kreśli je delikatną kredką, obrazki nie są krzykliwe w swojej formie, nie rozpraszają też dzieci podczas czytania, zamiast tego budzą ciekawość i pozwalają odkrywać szczegóły. To właśnie małe drobiazgi, jakie umieszcza w swoich ilustracjach Marco Campanella, nadają im iście baśniowego wymiaru. Włoski grafik został doceniony przez rzesze dzieci, a owocem jego znakomitej pracy okazał się angaż do serialu aminowanego, przedstawiającego przygody Tupcia Chrupcia na podstawie książek Elizy Piotrowskiej. Można go obejrzeć na TVP około 16.40 i z ręką na sercu deklaruje, że są to bajki, które dzieci mogą z powodzeniem oglądać, czerpiąc z nich rozrywkę i jednocześnie ucząc się wartościowych postaw ?.