METODYKA I BADANIA JAKOŚCI KSZTAŁCENIA W SZKOLNICTWIE WYŻSZYM W POLSCE

Kształcenie na poziomie szkół wyższych jest usługą, która ma kluczowe znaczenie dla wielu interesariuszy. Głównymi odbiorcami tego procesu są studenci oraz potencjalni pracodawcy, dlatego programy nauczania oraz metody dydaktyczne wdrażane przez uczelnie powinny być projektowane z myślą o ich oczekiwaniach. Jakość oferowanego kształcenia jest określana przez stopień, w jakim cechy charakterystyczne danej uczelni odpowiadają na potrzeby studentów oraz rynku pracy.Aby skutecznie ocenić jakość kształcenia, uczelnie powinny podjąć szereg działań wstępnych. Kluczowe jest zidentyfikowanie istotnych cech edukacji, ustalenie kryteriów ich oceny, a także zasad, według których będą one oceniane — zarówno w wymiarze pojedynczym, jak i w szerokim kontekście. Ważne jest również opracowanie algorytmu, który pozwoli na zintegrowanie ocen cząstkowych w celu dokładniejszego zobrazowania ogólnej jakości kształcenia.W monografii omówione zostały metody realizacji tych przygotowawczych działań, przy założeniu, że oceny jakości dokonywane przez absolwentów, którzy już od dwóch do trzech lat są aktywni zawodowo, mogą stanowić dobre przybliżenie rzeczywistej wartości jakości kształcenia. Ponadto, przedstawiono wyniki badań dotyczące jakości nauczania w pięciu polskich publicznych uczelniach ekonomicznych. Zaprezentowano analizę porównawczą jakości edukacji w tych instytucjach, co posłużyło do pozycjonowania uczelni na różnych aspektach procesu edukacyjnego z perspektywy ich absolwentów.Bazując na wynikach tego badania, przy założeniu, że największe szkoły wyższe mogą być reprezentatywne dla polskiego publicznego szkolnictwa ekonomicznego, wskazano mocne oraz słabe strony edukacji ekonomicznej w Polsce. Interpretacja uzyskanych danych pozwala na wyciągnięcie wniosków, które mogą być użyteczne w dalszym doskonaleniu oferty edukacyjnej.