Usługiwałem esesmanom w Auschwitz

Moi esesmani często oddawali się pogawędkom. Rozmawiali o incydencie kradzieży walizek, gdzie Breitwieser i Claussen spekulowali, czy Boger i Palitzsch nie mieli z tym nic wspólnego. Ja pozostawałem cicho, chociaż byłem przekonany, że Boger musiał zorganizować przeniesienie waliz do bezpieczniejszej lokalizacji poza obozem. W tym czasie, Palitzsch zdołał uzyskać audiencję u Hössego. O czym rozmawiali? To pozostawało tajemnicą. Prawdopodobnie prosił o pomoc, ale Höss był bezsilny, mając swoje problemy – szczególnie sprawę Eleonory Hodys, włoskiej więźniarki o żydowskich korzeniach, która zaszła w ciążę. Pracowała w gospodarstwie Hössa i być może została przez niego skrzywdzona. Należała do Badaczy Pisma Świętego, sekty wymagającej ścisłego przestrzegania zasad. Gestapo nie miało wątpliwości, że to komendant stał za tym. W międzyczasie za gospodarstwo Hössów odpowiadał więzień Dubiel, który zajmował się ogrodem, ogrzewaniem domu, a także zaopatrywał się w luksusowe towary z magazynów – czekoladę, sardynki, francuskie alkohole. Dubiel był sprytny, co czyniło go niezbędnym dla Hössego. Gdy gestapo chciało ustalić, kto miał romans z Hodys, przesłuchanie odbyło się w obecności Hössa.