Krótka Historia Literatury Przenośnej

Enrique Vila-Matas w swojej książce „Krótka historia literatury przenośnej” z 1985 roku odniósł międzynarodowy sukces, przyciągając uwagę zarówno czytelników, jak i krytyków. Dzieło to, inspirowane „Przenośną historią literatury krótkiej” Tristana Tzary, wprowadza nas w świat shandyzmu – tajemniczego ruchu artystycznego, który stawiał na lekkość, skróty oraz innowacyjność. Ruch ten skupiał wyjątkowe postaci, takie jak Federico García Lorca, Marcel Duchamp, Man Ray, Witold Gombrowicz i Pola Negri. Od 1924 roku członkowie tej nietypowej grupy, zafascynowani postacią z powieści Laurence’a Sterne’a, wyróżniali się nie tylko oryginalnością i zwięzłością prac, które musiały mieścić się w walizce, ale również niesamowitym wyczuciem zmysłów oraz umiejętnością życia w zgodzie z sobowtórem. Ich nieustanna wędrówka prowadziła ich przez egzotyczne miejsca takie jak Nigeria, Wiedeń, Praga, Nowy Jork, Triest, Paryż, aż w końcu Sewilla, gdzie stowarzyszenie rozpadło się w atmosferze zdrady i skandalu. Książka Vila-Matasa jest pełna barwnych anegdot, wspomnień oraz tekstów apokryficznych, które umożliwiają czytelnikom zabawę w poszukiwanie granicy między rzeczywistością a fikcją. Stanowi żartobliwą parodię akademickiego wywodu, oferując czytelnikom lekkie i intelektualne podejście zamiast tradycyjnie poważnych opracowań z zakresu historii kultury.