Konwikt szlachecki w Tarnopolu 1856-1886

Dla osób zagłębiających się w historię edukacji Galicji, ta książka stanowi znaczący wkład naukowy. Po pierwsze, częściowo uzupełnia braki w badaniach nad działalnością jezuickiego systemu szkolnictwa w zaborze austriackim. Ponadto, dostarcza bezcennych materiałów do opracowania monografii dotyczącej jezuickiego Konwiktu Szlacheckiego w Tarnopolu, który funkcjonował w dwóch etapach: w latach 1820-1848 oraz 1856-1886. W drugiej połowie XIX wieku, była to jedyna w pełni polska prywatna szkoła, która kształciła synów ziemian i wyższych urzędników z wszystkich trzech zaborów, a jej znaczenie wzrosło szczególnie po niepowodzeniu powstania styczniowego. W tym czasie Galicja zyskała autonomię w 1867 roku, podczas gdy w innych zaborach nasiliły się represje rusyfikacyjne i germanizacyjne. W rezultacie Galicja realizowała rolę "polskiego Piemontu", podtrzymując tożsamość narodową i aspiracje niepodległościowe. Słownik ten jest kluczowym źródłem odbijającym zarówno historię edukacji, jak i dzieje zakonu jezuitów. Autor tej pracy to Ludwik Grzebień, a wydana została przez Wydawnictwo WAM.