Historia południowoamerykańskiej Antarktydy

Marcin Florian Gawrycki, profesor na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, jest autorem licznych prac dotyczących Ameryki Łacińskiej. Wśród jego publikacji znajdują się m.in. "Chrystus jada cuy. Latynoamerykańska sztuka kulinarna nie od kuchni" z 2014 roku oraz sześciotomowa seria "Latynoamerykańskie koncepcje stosunków międzynarodowych" opublikowana rok później. Prywatnie jest dumnym tatą małej Zosi i jeszcze młodszej Helenki.Antarktyda była ostatnim kontynentem na Ziemi, który odkryli ludzie. Surowe warunki naturalne sprawiały, że jej podbój wydawał się niemal nieosiągalny, lecz pragnienie dotarcia tam, gdzie nikt wcześniej nie postawił stopy, pobudzało wyobraźnię eksploratorów. Kontynent od czasów legend o Terra Australis przeszedł długą drogę do momentu, gdy został odkryty i stał się celem licznych ekspedycji. Wszyscy chcieli dokonać tam pionierskich wyczynów: od pierwszego postawienia stopy na kontynencie, przez zdobycie bieguna południowego, aż po pokonanie całej Antarktydy i zbudowanie bazy. Chociaż Argentyna i Chile, kraje południowoamerykańskie, stosunkowo późno włączyły się do tego wyścigu, ich wkład w eksplorację Antarktydy był znaczący.Niniejsza praca stanowi część większego projektu, realizowanego we współpracy z Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego, który ma na celu przybliżenie polskim czytelnikom historii Karaibów – regionu często pomijanego w polskiej literaturze. Dotychczas w ramach tej serii wydano szesnaście tytułów, w tym "Historia Trynidadu i Tobago", "Historia wysp bezużytecznych", "Historia Kuby", "Historia Portoryko", "Historia Jamajki", "Historia Florydy i Luizjany" oraz "Historia hiszpańskiego Nowego Meksyku, Kalifornii i Teksasu".