Gdy słowo staje się ogniem

Fragment obrazu "Chrystus zelżony" ukazujący św. Dominika można określić jako swoisty przykład duchowej praktyki lectio divina. Sama postać świętego oddaje to, co najważniejsze w jej duchowości i ideałach. Widać w nim spokój oraz intensywność życia wewnętrznego, które przepełnione jest harmonią. Św. Dominik jest jak syn światłości, co przypomina fragment z 1 Listu do Tesaloniczan 5,5. Gwiazda znajdująca się nad głową św. Dominika przywodzi na myśl cudowną gwiazdę, która pojawiła się nad Betlejem, gdy Boże Dziecię przyszło na świat, zgodnie z Ewangelią Mateusza 2,9. Symbolizuje także języki ognia, które zstąpiły na Apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy, jak opisuje Dzień Apostolski 2,3. Tę gwiazdę można więc także postrzegać jako znak obecności Ducha Świętego, podobnie jak gołębice wspomnianą w ikonografii Grzegorza Wielkiego. Fra Angelico poprzez tę gwiazdę pokazuje, że lectio divina odbywa się pod natchnieniem Ducha Świętego i w obecności Maryi. Ręce św. Dominika są długie i smukłe, przypominając dłonie świętych z ikon wschodnich. Prawa ręka tworzy subtelny gest błogosławieństwa, a delikatnie spoczywając na niej broda wyraża zainteresowanie lekturą. Święty wnikliwie studiując księgę, poszukuje odpowiedzi w niej i w sobie samym, co stanowi esencję lectio divina jako formy poszukiwania. Lewa ręka, ustawiona prostopadle do prawej, tworzy dwa ramiona krzyża i wydaje się gotowa, by przewrócić stronę księgi. Zachęca to do ciągłego zgłębiania i odkrywania jej tajemnic – od początku do końca i dalej. Otwarta księga leży na kolanach siedzącego Dominika, zasłaniając jego serce i wnętrze, które Bóg przenika. Zawartość księgi jest więc głęboko przeżywana. Święty, mając jedną nogę zgiętą, a drugą wyprostowaną, symbolizuje elastyczność i gotowość do działania zgodnie z tym, co jest zapisane w księdze. Lectio divina rozwija się i przynosi owoce w codziennym życiu. Francois Cassingena-Trevedy, benedyktyński mnich, urodzony w 1959 roku, studiował w Ecole Normale Superieure. Jest związany z prestiżową serią Sources Chrétiennes i wykłada w Institut Catholique w Paryżu. Jako ekspert w literaturze syryjskiej, wnosi głęboką wiedzę i doświadczenie w tej dziedzinie.