Czego nie widać w świetle. Niezapominajka. Tom 1

Młodzieżowe fantasy, które przypomniało mi moją miłość do twórczości Kerstin Gier, czyli Trylogii Czasu i Trylogii Snów!

Autorka nie odbiegła – na szczęście – od swojego schematu układania historii. Matilda to nastoletnia bohaterka, która musi zmagać się z własną niepopularnością i mocno skomplikowanymi relacjami bogobojnej rodziny. Kiedy nieszczęśliwy wypadek umożliwia jej zaprzyjaźnienie się z Quinnem (czytaj: TYM chłopakiem, w którym od lat się skrycie durzy), nic nie może stanąć jej na przeszkodzie – nawet istoty „nie z tego świata”. Para nastolatków odkrywa kolejne tajemnice związane z wypadkiem i pochodzeniem Quinna, odnajdując przy tym bardzo silną nić sympatii, która zaskakuje ich oboje.

Czytając tę historię czułam się trochę, jakbym obserwowała kogoś sen. Świat, do którego dostęp mają tylko Istoty z Kręgu, jest wspaniale abstrakcyjny, wychodzący poza ramy przeciętnej wyobraźni, barwny i żywy. Historia opowiadana jest dwóch perspektywach – Matildy i Quinna – a ich emocje bardzo szybko mi się udzieliły. Jest to bardzo komfortowa fantastyka, idealna na każdego rodzaju chandrę, zastój czytelniczy czy po prostu wieczór spędzony pod kocykiem (tak, siedziałam pod kocykiem w samym środku wakacji).

Jeśli chodzi o wątek romantyczny, był on raczej subtelnym tłem całej historii. Mamy tutaj motyw Romea i Julii (bo rodziny bohaterów nie darzą się zbytnią sympatią), nieodwzajemnionej miłości, a także powoli rozwijającego się uczucia (slow burn). Czyli wszystko, co najlepsze!

Dzięki tej książce przypomniałam sobie za co kocham twórczość Kerstin Gier – jej książki wciągają od pierwszych stron, bawią jak żadne inne, a postacie są tak podobne do mnie i moich bliskich, że łatwo zaangażować się w ich problemy. Do tego dochodzą fantastyczne stwory, wykraczające poza ramy pospolitej wyobraźni, takie jak demony w ciele gargulca czy smoki karłowate o imieniu Konfucjusz. Z całego serca polecam! Książka z pewnością znajdzie się w mojej topce roku.