Beren i Lúthien

Epicka opowieść „Beren i Lúthien”, misternie zrekonstruowana z rękopisów J.R.R. Tolkiena i po raz pierwszy ujęta jako spójny tekst, daje fanom „Hobbita” i „Władcy Pierścieni” okazję do ponownego spotkania z elfami, ludźmi, krasnoludami czy orkami, a także z innymi, wyjątkowymi mieszkańcami Śródziemia. Narracja o Berenie i Lúthien z czasem stała się kluczowym składnikiem w rozwoju „Silmarillionu”, będącego zbiorem mitycznych historii i legend Pierwszej Ery, wywodzących się z twórczości Tolkiena. Autor, wracając z frontu bitwy nad Sommą pod koniec 1916 roku, stworzył tę historię już w 1917 roku. Centralnym i niezmiennym wątkiem tego opowiadania jest przeznaczenie nad miłością Berena, śmiertelnika, i Lúthien, elfki z nieśmiertelnego rodu. Jej ojciec, władca przeciwny ich związkowi, postawił Berenowi zadanie niemożliwe do zrealizowania jako warunek poślubienia Lúthien. To prowadzi do kluczowego momentu, jakim jest próba kradzieży silmarila z rąk Melkora, znanego jako Morgoth, najgorszego z wrogów. Christopher Tolkien podjął się zadania wydobycia tej narracji z rozległego kontekstu, w którym była zawarta, a proces ten ilustruje, jak historia ewoluowała w miarę powstawania nowych związków narracyjnych. Dzięki zestawieniu pierwotnej wersji z późniejszymi prózami i poezjami ojca, książka ukazuje, jak opowieść ta zmieniała się na przestrzeni lat, odsłaniając jej zapomniane aspekty. J.R.R. Tolkien (1892–1973) był twórcą Śródziemia oraz autorem przełomowych dzieł, takich jak „Hobbit”, „Władca Pierścieni” i „Silmarillion”, które zostały przetłumaczone na ponad 50 języków, zdobywając rzesze fanów na całym świecie. Tłumaczenie książki „Beren and Lúthien” na język polski zostało wykonane przez Agnieszkę Sylwanowicz i Katarzynę Staniewską.