Z Kopiowatej na katedry uniwersyteckieWspomnienia

Henryk Ułaszyn, urodzony 19 stycznia 1874 roku, a zmarły 22 maja 1956 roku, był wiodącym językoznawcą i slawistą, pełniącym funkcję profesora na uniwersytetach we Lwowie, Poznaniu i Łodzi. Był daleki od typowego wizerunku naukowca, który zamykałby się w teoretycznych rozważaniach, odcięty od codziennych realiów. Jego dorobek naukowy jest imponujący, zawierając 296 publikacji językoznawczych w okresie od 1898 do 1953 roku. Równocześnie, Ułaszyn angażował się w tworzenie tekstów dotyczących szeroko rozumianych kwestii społecznych i filozoficznych, reagując na bieżące wydarzenia. Znany był z nieustępliwego podejścia do polemik, często odpowiadając na różne tezy i argumenty.Ciekawym faktem z jego życia jest postawa, jaką przyjął w czasach stalinizmu. Podczas wypełniania ankiety personalnej na Uniwersytecie Łódzkim, pomimo ryzyka poważnych konsekwencji, Ułaszyn z pełną świadomością zaznaczył swoje szlacheckie pochodzenie i fakt, że jego ojciec był właścicielem ziemskim. Takie postępowanie świadczyło o jego odwadze i nieugiętym duchu niezależności, które były stałymi elementami jego charakteru przez całe życie.