Wyspa zaginionych drzew

Powieść, która zdobyła nominacje do prestiżowych nagród literackich, takich jak The Costa Novel Award, The Women’s Prize for Fiction i RSL Ondaatje Prize, to wspaniała opowieść o tożsamości, przynależności i uzdrawiającej sile natury. Główną bohaterką jest szesnastoletnia Ada Kazantzakis, która dorastała w Londynie, nie znając języka greckiego ani tureckiego, a po stracie matki czuje się zagubiona wśród rówieśników. Nieświadoma swojej rodzinnej przeszłości, nie wie, że wiele lat temu na malowniczym Cyprze, gdzie ścierają się wpływy trzech kontynentów, Kostas, młody Grek, zakochał się w Turczynce Defne. Ich miłość rozwijała się na tle wojny domowej, a ich spotkania w tajemnicy odbywały się w lokalnej tawernie, gdzie tylko figowe drzewo było ich świadkiem. Po latach owo drzewo rośnie w londyńskim ogrodzie Kostasa i staje się dla Ady kluczem do odkrycia swojego dziedzictwa. Shafak snuje tę historię, oddając głos nie tylko ludziom, ale także tym, którzy na co dzień pozostają w cieniu. Powieść ta stanowi złożoną podróż w czasie i przestrzeni, eksplorując ważne i pilne tematy. Małgorzata Lebda zachwyca się ponadczasowym przesłaniem książki, która w harmonijny sposób ukazuje współczucie Shafak dla wykluczonych i zagubionych. Robert Macfarlane podkreśla, jak głęboko poruszająca jest ta lektura dla czytelników na całym świecie, a Colum McCann docenia mistrzostwo Shafak w kreowaniu nowego domu z literackich słów.