Wykłady z historii filozofii starożytnej

Dyskutuje się często o różnicach między teorią a praktyką, podkreślając bezinteresowność tej pierwszej w kontrze do interesowności drugiej. Ten punkt widzenia bywa przypisywany zarówno współczesnym myślicielom, jak i starożytnym filozofom takim jak Arystoteles. Według niego, fundamentem tego rozróżnienia jest przekonanie, że cel jest cenniejszy niż środki prowadzące do tego celu. Według Arystotelesa, celem wiedzy teoretycznej jest zdobycie prawdy, natomiast wiedza praktyczna ma prowadzić do działania, jak to przedstawia w drugiej księdze swojej "Metafizyki". Prawda, jako cel teoretyczny, jest zawarta wewnętrznie w teorii, podczas gdy działanie jako cel wiedzy praktycznej jest zewnętrzne względem umysłu, który tę wiedzę posiadł. Ta autoteliczność wiedzy teoretycznej nadaje jej wyższą wartość, co jest poglądem wciąż aktualnym.W odniesieniu do znanego aforyzmu Karola Marksa, który zwraca uwagę na to, że filozofowie dotychczas jedynie interpretowali świat, choć ważniejsze jest jego przekształcanie, warto zauważyć, że starożytni myśliciele skupiali się głównie na poznaniu świata. Nie przyświecał im jednak przede wszystkim cel zmiany otaczającej ich rzeczywistości. Istotniejsze było dla nich oddziaływanie na człowieka – przemiana ludzka miała służyć lepszemu przystosowaniu się do świata, co miało zapewniać człowiekowi szczęśliwość, postrzeganą jako główny cel zarówno jednostki, jak i filozofii.