Wojna iracko-irańska 1980–1988

Rozpoczęta w 1980 roku przez Irak wojna iracko-irańska miała być szybkim konfliktem, jednak rzeczywistość okazała się zaskakująco odmienna. Wojska Iraku, przygotowane do działań na zupełnie odmiennych frontach, nie były gotowe na tak intensywne starcie. Niedobór amunicji i części zamiennych uwydatnił się w miarę przedłużającego się konfliktu, co obnażyło słabości w zaopatrzeniu logistycznym. Bagdad oparł swoje plany na założeniach, że Iran jest wewnętrznie niestabilny, a jego siły zbrojne słabe, co okazało się błędne.Iracki wywiad, skupiający się głównie na analizach politycznych, nie dostrzegł rosnącej potęgi militarnej Iranu. Wynikłe z tego błędne raporty oraz analizy spowodowały, że Irak zlekceważył przeciwnika – zabrakło mobilizacji rezerwistów oraz rozwinięcia pełnych dywizji. Ofensywę prowadzono szerokim frontem, rozpraszając siły na wielu kierunkach, a cenne jednostki bojowe angażowano w zacięte walki na terenach zurbanizowanych.Niedocenianie Iranu szybko się zemściło. Zamiast zadać jedno potężne uderzenie, Irak podjął się serii drobnych ataków, co spowodowało zamiast szybkiego zwycięstwa długotrwałą i wyczerpującą wojnę, której to właśnie oczekiwał przeciwnik.