Wieczność dopełni. Wiersze z lat 1958-2002

"Wieczność dopełni" to wyjątkowa antologia przedstawiająca poezję Joanny Pollakówny, w której zgromadzono niemal pięćset wierszy z różnych etapów jej twórczości. Zbiór został wzbogacony o przedmowę autorstwa Jana Zielińskiego oraz dodatkowo o sześćdziesiąt niepublikowanych dotąd utworów. Owe wiersze zostały odkryte przez Agatę Szulc-Woźniak podczas prac nad doktoratem poświęconym twórczości Pollakówny, prowadzonym pod okiem prof. Katarzyny Kuczyńskiej-Koschany. Joanna Pollakówna, urodzona w rodzinie literatów jako córka Wandy Grodzieńskiej i Seweryna Pollaka, oraz małżonka tłumacza i wydawcy Wiktora Dłuskiego, była również historykiem sztuki oraz autorką licznych książek dla najmłodszych.

W ostatnich latach poezja Pollakówny, znana pierwotnie jedynie wśród elitarnego grona koneserów, zaczęła przyciągać szersze rzesze odbiorców. Dowody na to można zauważyć w wyczerpanym nakładzie "Wierszy zebranych" wydanym w Mikołowie w 2012 roku. Na rosnącą popularność wpływ mają również różne tłumaczenia, takie jak dwujęzyczny tom "Avare clart", przetłumaczony przez Alice-Catherine Carls w 2014 roku, a także liczne inne publikacje. Do takich dzieł należą między innymi tom pokonferencyjny "Strony Joanny Pollakówny" z Warszawy z 2017 roku oraz monografie, jak "Próba bólu" Wojciecha Kudyby czy "Między zachwytem a cierpieniem" Ewy Góreckiej, które ukazały się w kolejnych latach. Twórczości Pollakówny poświęcono również liczne badania akademickie, w tym prace doktorskie.