Tajemnica Belwederu

Dziewiąty tom serii "Kryminały przedwojennej Warszawy" koncentruje się na autentycznych historiach z okresu przed i tuż po I wojnie światowej. Ludwik Marian Kurnatowski, który pełnił wysokie funkcje w warszawskiej policji jako nadkomisarz i Zastępca Naczelnika Urzędu Śledczego, po zakończeniu swojej kariery służbowej, postanowił spisać jedne z najbardziej fascynujących przypadków, które prowadził.

Książka wprowadza czytelnika w świat pełen zagadek: od enigmatycznej kradzieży w Belwederze, przez działalność gangu usypiaczy atakujących w pociągach, perypetie związane z mafią żydowską i ich skomplikowane relacje z pewnym Zielińskim, aż po intrygujący przypadek ducha, który ukazywał się przy ulich na pewnej rosyjskiej pasiece. Wszystkie te opowieści mają wspólną cechę – są bazowane na rzeczywistych wydarzeniach.

Ludwik Marian Kurnatowski nie tylko odsłania przed czytelnikami tajniki swojej pracy, ale również dzieli się swoimi refleksjami na temat ukrywania informacji przed opinią publiczną ze względu na powody polityczne i społeczne. W czasach, gdy niektóre kwestie były starannie zamiatane pod dywan, jego zapiski stanowią cenny wgląd w rzeczywistość tamtych lat. Choć opisuje on wydarzenia sprzed ponad dwudziestu lat, wiele z poruszanych wątków pozostaje wciąż nieznane szerokiej publiczności, ponieważ rygorystyczne działania cenzury skutecznie uniemożliwiały przedostanie się tych informacji do gazet i prasy publicznej.

Kurnatowski stara się przybliżyć historię, która była pilnie strzeżonym sekretem, nieudzielonym publicznie ani przez rządzących, ani prasę. W jego relacjach znajdziemy zarówno nostalgię za dawnymi czasami, jak i wyraźny krytycyzm względem nieefektywności ówczesnych władz. To niezwykłe połączenie faktów i retrospekcji sprawia, że książka jest nie tylko zbiorem kryminalnych zagadek, ale także przeglądem mechanizmów kształtujących dawne społeczeństwo.