Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Sztuka pogranicza. Między etnosztuką a sztuką akademicką - Maria Fiederkiewicz -
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Katalog prezentuje reprodukcje około 700 obiektów, które od 1987 roku zostały zgromadzone przez Dział Plastyki Nieprofesjonalnej w Muzeum Śląskim. W tekście wprowadzającym autorka opisuje swoją pracę rozpoczętą w 1987 roku związaną z organizacją kolekcji sztuki nieprofesjonalnej w Muzeum Śląskim w Katowicach. Jej celem było opracowanie kryteriów doboru dzieł, co z kolei wymagało określenia interesujących zjawisk artystycznych. Naturalną konsekwencją było przyjęcie terminu „sztuka pogranicza”, który zastąpił już przestarzałe pojęcie „sztuki nieprofesjonalnej”. To sztuka pogranicza stała się wyodrębnionym obszarem pomiędzy etnosztuką a sztuką wysoką, choć autorka zaznacza, że wszelkie zbyt mechaniczne klasyfikacje w sztuce nie są zasadne, gdyż przeczą refleksji wynikającej z teorii kultury.Równie istotne jak kryteria programowe były artystyczne walory dzieł przy określaniu ich wartości dla kolekcji. Starannie wybierano prace, które były nie tylko znaczące pod względem znaczeniowym, ale także estetycznym, stanowiąc rzeczywistą reprezentację śląskiej sztuki plebejskiej. Dzięki temu w zbiorach znalazły się dzieła najwybitniejszych twórców związanych ze śląską sztuką pogranicza.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Katalog prezentuje reprodukcje około 700 obiektów, które od 1987 roku zostały zgromadzone przez Dział Plastyki Nieprofesjonalnej w Muzeum Śląskim. W tekście wprowadzającym autorka opisuje swoją pracę rozpoczętą w 1987 roku związaną z organizacją kolekcji sztuki nieprofesjonalnej w Muzeum Śląskim w Katowicach. Jej celem było opracowanie kryteriów doboru dzieł, co z kolei wymagało określenia interesujących zjawisk artystycznych. Naturalną konsekwencją było przyjęcie terminu „sztuka pogranicza”, który zastąpił już przestarzałe pojęcie „sztuki nieprofesjonalnej”. To sztuka pogranicza stała się wyodrębnionym obszarem pomiędzy etnosztuką a sztuką wysoką, choć autorka zaznacza, że wszelkie zbyt mechaniczne klasyfikacje w sztuce nie są zasadne, gdyż przeczą refleksji wynikającej z teorii kultury.Równie istotne jak kryteria programowe były artystyczne walory dzieł przy określaniu ich wartości dla kolekcji. Starannie wybierano prace, które były nie tylko znaczące pod względem znaczeniowym, ale także estetycznym, stanowiąc rzeczywistą reprezentację śląskiej sztuki plebejskiej. Dzięki temu w zbiorach znalazły się dzieła najwybitniejszych twórców związanych ze śląską sztuką pogranicza.
