Sztuczne światła

W poetyckiej serii mozaikowej wydawnictwa PIW znajdziemy najnowszy tom wierszy Anny Nasiłowskiej. Autorka, która zaczęła swoją przygodę z poezją w wieku 16 lat, po raz pierwszy opublikowała swoje wiersze w 1977 roku na łamach miesięcznika "Nowy Wyraz". Choć później z wielu powodów zaniechała tworzenia poezji, elementy tej formy nadal przewijały się w jej prozie, m.in. w książkach takich jak Domino (1995), Księga początku (2002), Czteroletnia filozofka (2004), Wielka wymiana widoków (2008) czy Historie miłosne (2009). Jej poetyckie zbiory Żywioły (2014) oraz Ciemne przejścia (2018) wydał Staromiejski Dom Kultury w Warszawie. Wiersze Nasiłowskiej tłumaczone były na wiele języków, w tym bułgarski, hebrajski, ukraiński, rosyjski, niemiecki, serbski i angielski, a także publikowane w prasie, antologiach i prezentowane podczas różnych spotkań.

Oprócz pisania poezji, Anna Nasiłowska od lat siedemdziesiątych zajmuje się także krytyką literacką oraz jest profesorką literatury i autorką kilku biografii. Na jej literacki dorobek składają się również zarysy takie jak Trzydziestolecie 1914–1944 oraz Literatura okresu przejściowego 1975–1996. W 2019 roku wydała jednotomową Historię literatury polskiej, która spotkała się z pozytywnym odbiorem prasy. Nasiłowska zajmuje się również fotografią, a w 2020 roku, podczas pandemii, prowadziła projekt #teatrminimalny na Facebooku.

Jej najnowszy tom Sztuczne światła to zbiór gęstych, realistycznych i poruszających wierszy, które czerpią z twórczości Anny Świrszczyńskiej. Obejmuje on współczesne scenki rodzajowe rozgrywające się w metrze, tworzące swego rodzaju mikrokosmos, gdzie różne światy przenikają się nawzajem, a profanum wydaje się dominować nad sacrum. Jednak w tym codziennym zgiełku, w biegu na stacjach, pośród migających za oknami sztucznych świateł, pojawia się też niekiedy moment refleksji i szansa na wyrwanie się z prozaicznej codzienności.