Snajperka czyli Pani Śmierć

Biografia tej wyjątkowej postaci napisana jest w sposób, który przywodzi na myśl najbardziej wciągające powieści. Pierwsze strony opisują tragiczne wydarzenia: Ludmiła Pawliczenko, dołączając ochotniczo 26 czerwca 1941 roku do Armii Czerwonej, wraz z 54. Pułkiem Strzelców cofała się od zachodnich granic kraju aż do Odessy. Kolejne rozdziały ukazują jej heroiczne czyny; w trakcie obrony tej nadmorskiej metropolii w przeciągu dwóch miesięcy unieszkodliwiła aż 187 wrogów. W późniejszych partiach biografii dowiadujemy się o jej dalszych osiągnięciach - obrona Sewastopola stała się etapem, który utrwalił jej legendę jako najlepszego snajpera 25. Dywizji Strzelców Czapajewskiej, kiedy to liczba powalonych wrogów przez Pawliczenko wzrosła do 309. Życie Ludmiły na froncie miało również piękne chwile - właśnie w czasie działań wojennych poznała kogoś wyjątkowego: odważny towarzysz z pułku, podporucznik Aleksiej Arkadjewicz Kicenko, został jej mężem.