Pułkownik Kazimierz Iranek-Osmecki

Po ucieczce z domu, aby dołączyć do Legionów, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w latach 1919-1920. Jego dalszą ścieżkę wojskową wytyczyły studia w Wyższej Szkole Wojennej, gdzie później także zajął się wykładaniem. W 1939 roku, jako oficer Sztabu Generalnego, przedostał się najpierw do Rumunii, a potem do Francji i Wielkiej Brytanii. W Londynie zaangażował się w działalność biura gen. Kazimierza Sosnowskiego, koordynującego militarne podziemie w Polsce. W listopadzie 1940 roku wyruszył do Polski z ważną misją jako emisariusz, a w marcu 1943 roku wrócił do kraju jako skoczek spadochronowy. Objął kierownictwo IV Oddziału Kwatermistrzowskiego Komendy Głównej AK, a od jesieni 1943 roku, po klęsce wywiadu, stanął na czele II Oddziału.Po upadku Powstania Warszawskiego uczestniczył w negocjacjach i podpisał akt kapitulacji. Po wojnie zdecydował się pozostać na emigracji. Swój czas poświęcił skrupulatnej dokumentacji historii Armii Krajowej. Był jednym z inicjatorów Studium Polski Podziemnej oraz pełnił funkcję redaktora wielu ważnych publikacji i dyrektora biura Skarbu Narodowego.