Przemiany rzeczy publicznej Od Aten do całej ludzkości

W tej książce autor oferuje nową interpretację historii Zachodu, koncentrując się na politycznej analizie tej nieustanniej rewolucji, która ukształtowała jego tożsamość. Główna teza, którą stawia, brzmi: pierwotnym źródłem rozwoju świata zachodniego było polis. Przed jego pojawieniem się, społeczeństwa żyły w stabilnym, rodzinnym porządku, który nadal przetrwał w różnych zakątkach globu. Z chwilą, gdy powstała polis, ludzkość wkroczyła na ścieżkę polityki, czyli zarządzania dobrem wspólnym. Stąd historia Zachodu przybrała formę opowieści o jego czterech dominujących formach politycznych: począwszy od polis, poprzez cesarstwo, Kościół, aż po naród. Nie jest to wyłącznie chronologiczna sekwencja wydarzeń, lecz również ustalona zależność przyczynowa. Każda nowa forma polityczna podczas swego rozwoju powstawała z poprzedniej. Polis, osiągając pełnię swojej potęgi, wyczerpała się wewnętrznymi konfliktami i zewnętrznymi wojnami, co dało początek zachodniemu cesarstwu, najpierw Aleksandra Wielkiego, a później Rzymu. Z kolei Kościół, jako uniwersalna wspólnota, przejął rolę cesarstwa, które nie potrafiło zachować jedności, do której aspirowało.