Praski elementarz

"Praski elementarz" to inspirująca esejystyczna narracja, w której Aleksander Kaczorowski bada twórczość pisarzy związanych z Pragą, jednej z najbardziej fascynujących stolic Europy. Autor podkreśla trwałość tej literatury, która nie tylko porządkuje nasze spojrzenie na świat, ale i nieustannie inspiruje do poszukiwania własnego miejsca w rzeczywistości. Kaczorowski ukazuje, jak na tle kruchych porządków historycznych i przemijających granic literackie dziedzictwo Pragi zyskuje na znaczeniu i sile.

Z entuzjastycznym podejściem, szczerością oraz nutą nostalgii, Kaczorowski przybliża czytelnikom praskich pisarzy jako podstawowy elementarz emocji. Jak zauważa Jarosław Bytner, ta książka to przewodnik po świecie uczuć, napisany przez pisarzy, których miejsce w historii literatury jest niezmiennie istotne. Vaclav Burian docenia sposób, w jaki autor potrafił odkryć dynamiczny charakter Pragi, mimo jej melancholijnej przeszłości, zakorzenionego w krajobrazie szarych, ale bogatych w kulturę uliczek.

Aleksander Fiut chwali imponującą ilość wiedzy i refleksji zawartych w krótkich esejach, które ucieleśniają esencję czeskości, natomiast Leszek Engelking zauważa mistrzowskie wyczucie narracji oraz fascynującą formę przekazu, dzięki którym polski czytelnik może czerpać z czeskiej kultury. Wspomnienia związane z Alikiem stają się symboliczne dla łagodności i zrozumienia, jakimi autor obdarza pogmatwane losy ludzi, co z czułością opisuje Krzysztof Czyżewski.

"Praski elementarz" to również portret duszy człowieka, którego zafascynowanie Pragą nie jest obłędem, lecz całkowicie zrozumiałą pasją, którą czytelnicy Hrabala mogą podzielać. Edwin Bendyk podkreśla, że Kaczorowski umożliwia nam wirtualną podróż do tego magicznego miasta dzięki swojemu przewodnictwu. Lidove noviny dodaje, że na skutek tej książki można zrozumieć, dlaczego język polski stał się tak widoczny na ulicach czeskich miast w ostatnich latach.