Polityka zagraniczna Węgier w latach 1867-1945

Po dramatycznych wydarzeniach z 4 czerwca 1920 roku, węgierska polityka skupiała się przede wszystkim na odzyskaniu historycznych granic, które były kształtowane przez tysiąc lat istnienia Węgier w Europie Środkowej. Aby ten cel stał się osiągalny, konieczne było zbudowanie silnej gospodarki i polityki wewnętrznej, wzmacnianie tożsamości narodowej oraz stworzenie sprzyjających warunków na arenie międzynarodowej do rewizji granic, które zostały narzucone przez traktat w Trianon.Węgierscy politycy podejmowali intensywne działania w celu przyłączenia do kraju terenów zamieszkanych przez etniczną ludność węgierską, które znalazły się w granicach sąsiednich państw. Obecnie jednak Węgrzy koncentrują się na utrzymaniu stabilności w regionie i ochronie bezpieczeństwa swoich obywateli, rezygnując z postulatów dotyczących przyłączenia utraconych ziem. Po roku 1945 większość partii politycznych stanowczo odrzuciła rewizjonistyczne podejście.Okres między 1918 a 1920 rokiem był czasem głębokich przemian dla Węgier, które stały się nowoczesnym, suwerennym państwem z niezależną polityką zagraniczną. W tym czasie Budapeszt aktywnie poszukiwał sojuszników, próbując zyskać poparcie Polski dla swoich ambicji granicznych. Mimo to, Węgry - podobnie jak wiele innych krajów Europy Środkowej - znalazły się pod wpływem wielkich mocarstw, a po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku, uzależnienie od Niemiec ustąpiło miejsca nowym wyzwaniom, które uniemożliwiły pełną samodzielność polityczną.