Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Polityka językowa Unii Europejskiej
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Analiza polityki językowej Unii Europejskiej, przedstawiona w tej książce, prowadzi do kilku kluczowych wniosków. Przede wszystkim, z uwagi na brak gotowych narzędzi metodologicznych do systematyzowania celów polityki językowej, autorzy zdecydowali się stworzyć własne podejście. Efektem ich pracy jest typologia ideologiczna, obejmująca pięć głównych kategorii: demos, ethnos, glossa, simposia i nomisma. Te kategorie opierają się na dwóch dominujących perspektywach postrzegania języka – jako narzędzia komunikacji oraz jako fundamentu tożsamości.Ponadto, analiza ujawnia wyraźną rozbieżność między deklaracjami a rzeczywistością w polityce językowej Unii Europejskiej. Choć teoretycznie liczba języków urzędowych wzrasta, w praktyce następuje ograniczenie ich użycia do angielskiego, francuskiego i w mniejszym stopniu niemieckiego, co stoi w sprzeczności z traktatowymi założeniami Wspólnoty. Ten stan rzeczy oraz powszechna krytyka wskazują na kryzys tej dziedziny działalności Unii, który trwa od dłuższego czasu.Aby skutecznie stawić czoła wyzwaniom polityki językowej, decydenci unijni powinni wykazać się chęcią rozwiązania problemów oraz opierać swoje działania na solidnej, naukowej analizie aktualnej sytuacji, jak i potencjalnych reform. Obecnie te warunki nie są spełniane. Publikacja została przygotowana we współpracy z Katedrą Europeistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Analiza polityki językowej Unii Europejskiej, przedstawiona w tej książce, prowadzi do kilku kluczowych wniosków. Przede wszystkim, z uwagi na brak gotowych narzędzi metodologicznych do systematyzowania celów polityki językowej, autorzy zdecydowali się stworzyć własne podejście. Efektem ich pracy jest typologia ideologiczna, obejmująca pięć głównych kategorii: demos, ethnos, glossa, simposia i nomisma. Te kategorie opierają się na dwóch dominujących perspektywach postrzegania języka – jako narzędzia komunikacji oraz jako fundamentu tożsamości.Ponadto, analiza ujawnia wyraźną rozbieżność między deklaracjami a rzeczywistością w polityce językowej Unii Europejskiej. Choć teoretycznie liczba języków urzędowych wzrasta, w praktyce następuje ograniczenie ich użycia do angielskiego, francuskiego i w mniejszym stopniu niemieckiego, co stoi w sprzeczności z traktatowymi założeniami Wspólnoty. Ten stan rzeczy oraz powszechna krytyka wskazują na kryzys tej dziedziny działalności Unii, który trwa od dłuższego czasu.Aby skutecznie stawić czoła wyzwaniom polityki językowej, decydenci unijni powinni wykazać się chęcią rozwiązania problemów oraz opierać swoje działania na solidnej, naukowej analizie aktualnej sytuacji, jak i potencjalnych reform. Obecnie te warunki nie są spełniane. Publikacja została przygotowana we współpracy z Katedrą Europeistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
