Pocztówkowi zabójcy

Uwielbiam twórczość Pattersona i byłem zachwycony, kiedy udało mi się dorwać "Pocztówkowych zabójców" na skupszopie, bo ogólnie nie jest łatwo znaleźć tej książki. Trochę czasu na to czekałem i zdecydowanie nie zawiodłem się.

"Pocztówkowi zabójcy", powieść będąca thrillerem, sensacją i kryminałem, opowiadają o parze seryjnych morderców, którzy za swój cel obierają dopiero co poślubione, młode pary na terenie Europy. Mordercy kpią z organów śledczych i mediów, wysyłając pocztówki z miejsc, w których przebywają przed popełnieniem zbrodni. Dołączają jakiś cytat z Szekspira. Następnie przesyłają wstrząsające zdjęcia z miejsca mordu.

Głównym bohaterem tej powieści jest nijaki Jacob Kanon, detektyw z wydziału zabójstw nowojorskiej policji. Jego córka była jedną z zamordowanych osób. To olbrzymi cios dla każdego rodzica, ale jeszcze większy dla osoby Kanona, którego życie już wcześniej nie oszczędzało. Kiedy mordercy przebywają w Sztokholmie, do Dessie Larssona dociera pocztówka, która sprawia, że trafia do śledztwa w sprawie morderstwa. Czy będzie w stanie zaufać Jacobowi i współpracować w celu znalezienia zbrodniarzy i zakończenia tego okropnego koła wydarzeń?

Powieści Pattersona są zawsze ekscytujące, czasem trochę dziwne (np. "Ostrzeżenie"), ale nigdy nie było tak, aby nie dostarczyły mi przyjemności z lektury. Urzekły mnie opisy i zmieniające się spostrzeżenia Dessie i Jacoba co do zbrodni. "Pocztówkowi zabójcy" mają oczywiście wiele zwrotów akcji, które tylko potęgują ilość pytań, jakie może mieć czytelnik. O to chodzi!

Jeśli chodzi o charaktery bohaterów, to Dessie jest niezwykle łatwą do polubienia osobą. Z Jacobem może być trochę inaczej. To taki typ postaci, który może wydawać się arogancki, ale trzeba zrozumieć jego historię i jego ból. Być może jego zachowania wynikają z tego, że tak naprawdę nie ma już nic do stracenia w swoim życiu. Uważam, że plan zbrodni jest świetnie przemyślany i duży plus dla Pattersona i Marklund za to, że przedstawili nam również historię morderców, motywacje, a samo zakończenie świetnie pasuje do całej fabuły.

Uważam, że to lektura obowiązkowa dla każdego fana Pattersona, ale i osoby niemające wcześniej nic wspólnego z tym autorem, nie powinny narzekać.

W tym dziele Patterson dostaje ode mnie wyrazy uznania za dostarczenie kolejnej historii, która zabiera czytelnika na jazdę bez trzymanki. Kiedy wydaje się, że wyciągnął już wszystkie niespodzianki ze swojego kapelusza i nie może Cię już bardziej zszokować, to co? Wyciąga kolejnego królika. Tak szokująca i intensywna jest ta historia. Ale przeczytawszy już wiele pozycji od Pattersona, muszę powiedzieć, że nie była to moja ulubiona podróż z jego pisarstwem. Nie odczułam wystarczającego połączenia emocjonalnego z bohaterami, chociaż byłam zaintrygowana i ciekawa, jakie zamiary ma Jacob względem zabójcy jego córki. Czułam znacznie silniejsze połączenie z innymi postaciami Pattersona, na przykład z Michaelem Bennettem i Lindesy Boxer. Niemniej "Pocztówkowi zabójcy" bronią się prawdziwą rollercoasterową fabułą, której ciężko szukać gdzie indziej.

Główny bohater jest zniszczony życiem. Był świadkiem wielu strasznych rzeczy i doświadczył złamanego serca. Kiedy więc dochodzi do brutalnego morderstwa jej córki i jej chłopaka, Jacob znajduje się na granicy upadku. Staje się człowiekiem z obsesją. W Sztokholmie nawiązuje kontakt z reporterką Dessie Larsson. Jego udział w śledztwie momentami wręcz przeszkadza i utrudnia je. Motywy jego działań są zrozumiałe. Trochę się wręcz dziwiłam, że nie skończył w celi. Historia miłosna, która została zaprezentowana, od wczesnego etapu książki wydawała się wysoce prawdopodobna, ale nie większego znaczenia dla głównego wątku "Pocztówkowych zabójców".

Bardzo spodobali mi się i najbardziej skupiłam się na podejrzanych Rudolphach. To właśnie te postaci nadają historii ogromne napięcie i rozrywkę rodem z najlepszych sensacji. Z każdą stroną dowiadujemy się o nich coraz więcej. Stają się bardziej skomplikowani i zostałam wciągnięta w tę pogmatwaną sieć. Część informacji, które zostają ujawnione są dość szokujące i pobudzają chęci do dalszego czytania. Czy to właśnie oni są zbrodniarzami? Czy może są niewinnymi turystami? Musicie przeczytać książkę, aby się dowiedzieć.

W "Pocztówkowych zabójcach" trup ścielę się gęsto. Zanim zaczniecie czytać sprawdźcie czy macie zapięte pasy. Miłej zabawy!

Uwielbiam twórczość Pattersona i byłem zachwycony, kiedy udało mi się dorwać "Pocztówkowych zabójców" na skupszopie, bo ogólnie nie jest łatwo znaleźć tej książki. Trochę czasu na to czekałem i zdecydowanie nie zawiodłem się.

"Pocztówkowi zabójcy", powieść będąca thrillerem, sensacją i kryminałem, opowiadają o parze seryjnych morderców, którzy za swój cel obierają dopiero co poślubione, młode pary na terenie Europy. Mordercy kpią z organów śledczych i mediów, wysyłając pocztówki z miejsc, w których przebywają przed popełnieniem zbrodni. Dołączają jakiś cytat z Szekspira. Następnie przesyłają wstrząsające zdjęcia z miejsca mordu.

Głównym bohaterem tej powieści jest nijaki Jacob Kanon, detektyw z wydziału zabójstw nowojorskiej policji. Jego córka była jedną z zamordowanych osób. To olbrzymi cios dla każdego rodzica, ale jeszcze większy dla osoby Kanona, którego życie już wcześniej nie oszczędzało. Kiedy mordercy przebywają w Sztokholmie, do Dessie Larssona dociera pocztówka, która sprawia, że trafia do śledztwa w sprawie morderstwa. Czy będzie w stanie zaufać Jacobowi i współpracować w celu znalezienia zbrodniarzy i zakończenia tego okropnego koła wydarzeń?

Powieści Pattersona są zawsze ekscytujące, czasem trochę dziwne (np. "Ostrzeżenie"), ale nigdy nie było tak, aby nie dostarczyły mi przyjemności z lektury. Urzekły mnie opisy i zmieniające się spostrzeżenia Dessie i Jacoba co do zbrodni. "Pocztówkowi zabójcy" mają oczywiście wiele zwrotów akcji, które tylko potęgują ilość pytań, jakie może mieć czytelnik. O to chodzi!

Jeśli chodzi o charaktery bohaterów, to Dessie jest niezwykle łatwą do polubienia osobą. Z Jacobem może być trochę inaczej. To taki typ postaci, który może wydawać się arogancki, ale trzeba zrozumieć jego historię i jego ból. Być może jego zachowania wynikają z tego, że tak naprawdę nie ma już nic do stracenia w swoim życiu. Uważam, że plan zbrodni jest świetnie przemyślany i duży plus dla Pattersona i Marklund za to, że przedstawili nam również historię morderców, motywacje, a samo zakończenie świetnie pasuje do całej fabuły.

Uważam, że to lektura obowiązkowa dla każdego fana Pattersona, ale i osoby niemające wcześniej nic wspólnego z tym autorem, nie powinny narzekać.

W tym dziele Patterson dostaje ode mnie wyrazy uznania za dostarczenie kolejnej historii, która zabiera czytelnika na jazdę bez trzymanki. Kiedy wydaje się, że wyciągnął już wszystkie niespodzianki ze swojego kapelusza i nie może Cię już bardziej zszokować, to co? Wyciąga kolejnego królika. Tak szokująca i intensywna jest ta historia. Ale przeczytawszy już wiele pozycji od Pattersona, muszę powiedzieć, że nie była to moja ulubiona podróż z jego pisarstwem. Nie odczułam wystarczającego połączenia emocjonalnego z bohaterami, chociaż byłam zaintrygowana i ciekawa, jakie zamiary ma Jacob względem zabójcy jego córki. Czułam znacznie silniejsze połączenie z innymi postaciami Pattersona, na przykład z Michaelem Bennettem i Lindesy Boxer. Niemniej "Pocztówkowi zabójcy" bronią się prawdziwą rollercoasterową fabułą, której ciężko szukać gdzie indziej.

Główny bohater jest zniszczony życiem. Był świadkiem wielu strasznych rzeczy i doświadczył złamanego serca. Kiedy więc dochodzi do brutalnego morderstwa jej córki i jej chłopaka, Jacob znajduje się na granicy upadku. Staje się człowiekiem z obsesją. W Sztokholmie nawiązuje kontakt z reporterką Dessie Larsson. Jego udział w śledztwie momentami wręcz przeszkadza i utrudnia je. Motywy jego działań są zrozumiałe. Trochę się wręcz dziwiłam, że nie skończył w celi. Historia miłosna, która została zaprezentowana, od wczesnego etapu książki wydawała się wysoce prawdopodobna, ale nie większego znaczenia dla głównego wątku "Pocztówkowych zabójców".

Bardzo spodobali mi się i najbardziej skupiłam się na podejrzanych Rudolphach. To właśnie te postaci nadają historii ogromne napięcie i rozrywkę rodem z najlepszych sensacji. Z każdą stroną dowiadujemy się o nich coraz więcej. Stają się bardziej skomplikowani i zostałam wciągnięta w tę pogmatwaną sieć. Część informacji, które zostają ujawnione są dość szokujące i pobudzają chęci do dalszego czytania. Czy to właśnie oni są zbrodniarzami? Czy może są niewinnymi turystami? Musicie przeczytać książkę, aby się dowiedzieć.

W "Pocztówkowych zabójcach" trup ścielę się gęsto. Zanim zaczniecie czytać sprawdźcie czy macie zapięte pasy. Miłej zabawy!