Pismo Leonarda

Piąta powieść Diny Rubiny, wydana przez Muzę, to zaproszenie do literackiej podróży, która przenosi czytelników przez zróżnicowane krajobrazy miast i wiosek na całym świecie. Autorka maluje obraz żywego, choć nostalgicznego Kijowa, a także zapomnianych, lecz pełnych koloru miasteczek nad Renem i w amerykańskiej prowincji, które przywodzą na myśl dzieła malarskie. Na czoło tej opowieści wysuwa się bohaterka, niezwykła cyrkówka i kaskaderka, obdarzona unikalną zdolnością przewidywania przyszłości oraz niecodzienną umiejętnością pisania w lustrzanym odbiciu, zwaną "pismem Leonarda". Te talenty, zamiast przynieść jej szczęście, stają się źródłem nieustającego nieszczęścia, które podporządkowuje całe jej życie.

Niuta, jako "dziwne dziecko" w oczach swojej prowincjonalnej rodziny, zostaje odtrącona po stracie matki. W Kijowie, uczyniona obiektem dziwnego zainteresowania przez bezdzietne, wykształcone małżeństwo, jest odbierana jako "dziwna dziewczynka", a w czasach szkolnych jej odmienność postrzegana jest jako coś nienormalnego i zdecydowanie zwalczane. Nawet szkoła cyrkowa, gdzie niecodzienność jest powszechna, traktuje ją jako "dziwną studentkę". W kanadyjskim cyrku, gdzie angażuje się w projekt lustrzanych pokazów, określana jest mianem "dziwnej Ruskiej". Pomimo odrzucenia, jakie spotyka ją ze strony otoczenia, Niuta stara się ukrywać swoją wyjątkowość i próbuje prowadzić zwyczajne życie. Ostatecznie, by wyrwać się spod ciężaru przeznaczenia, podejmuje zdecydowany krok w kierunku wolności.