Piotr I Święty. Car bułgarski (ok. 912-969). Maria Lekapena. Caryca bułgarska (ok. 912-963)

Książka opisuje historię panowania Piotra, cara Bułgarii w latach 927-969, oraz jego żony Marii Lekapeny, bizantyńskiej cesarzówny, córki Krzysztofa Lekapena. Podczas swojego wspólnego panowania, które trwało około 35 lat, oboje władcy byli kluczowymi postaciami w ówczesnym bułgarskim królestwie. Po śmierci Marii, Piotr rządził jeszcze przez około 7 lat. Mimo długości ich rządów, dostępne źródła nie dostarczają wielu informacji na ich temat, szczególnie jeśli chodzi o Marię. Co więcej, oceny współczesnych uczonych na temat tych postaci są często krytyczne. Piotr jest postrzegany jako władca nieprzejawiający większych ambicji, skupiony głównie na sprawach kościelnych, a jego panowanie często łączy się z odpowiedzialnością za kryzys i upadek państwa bułgarskiego, który nastąpił już dwa lata po jego śmierci w 971 roku. Maria z kolei jest postrzegana przede wszystkim jako przedstawicielka bizantyńskich interesów. Niektórzy naukowcy, zwłaszcza bułgarscy, widzą ją nawet jako czynnik wpływający na propagowanie bizantyńskiej kultury w Bułgarii czy wręcz jako bizantyńską agentkę na bułgarskim tronie.

Autorzy książki, pierwszej na świecie monografii poświęconej tej parze władców, dokładają starań, aby poprzez wnikliwą analizę źródeł oraz doskonałą znajomość literatury tematu, skomponować obiektywny i pozbawiony uprzedzeń obraz ich wpływu na losy Bułgarii w X wieku.