Od wielkiej rewolucji po nowe tysiąclecie. Urbanistyka A la francaise. Tom 3

Mirosław Wiśniewski w swojej książce „Wiek XIX. Epoka pragmatyzmu” skupia się na analizie fizycznej struktury oraz praktycznych aspektach rozwoju miast takich jak Paryż, Marsylia, Lyon, Lille i Saint-Étienne w XIX wieku. Autor szczegółowo opisuje mechanizmy, dzięki którym można połączyć wiedzę teoretyczną z praktyką, odnosząc się przy tym również do współczesnych zastosowań. Chociaż tematyka nie jest przełomowa, naświetla ona rolę państwowych i lokalnych instytucji oraz ich procedur w rozwoju miejskim. Badana problematyka obejmuje m.in. przemiany systemowe, ewolucję przepisów prawa, a także przekształcenia przestrzeni miejskiej i architektonicznej, co czyni z pracy cenne źródło dla badaczy historii urbanistyki.

Z kolei Weronika Wiśniewska w swojej publikacji „Wiek XX. Laboratorium urbanistyki nowoczesnej” przedstawia francuskie podejście do urbanistyki w XX wieku, podkreślając, jak różnorodnie tłumaczone może być pojęcie „la française”. Wspomina o dwóch głównych tradycjach: jedna, inspirowana Arturem Rimbaudem i duchem modernizmu, dążąca do prostoty z odwołaniem się do filozofii Kartezjusza, oraz druga, bardziej konserwatywna i akademicka, w której obawy względem modernizmu są widoczne. Praca stanowi kompleksowy przegląd francuskiej urbanistyki, uwzględniając jej najważniejsze teoretyczne i praktyczne aspekty oraz zmieniające się regulacje prawne, które kształtowały rozwój miast w tym okresie.