Normalizacja polityki stóp procentowych..

Monografia skupia się na stopie procentowej jako kluczowym narzędziu polityki monetarnej, w szczególności w kontekście jej niestandardowej wersji stosowanej po globalnym kryzysie finansowym. Problem ten został podjęty z uwagi na szerokie wykorzystanie stopy procentowej w niekonwencjonalnej polityce monetarnej.

W książce definiuje się normalizację polityki pieniężnej jako proces kończenia stosowania niekonwencjonalnych środków we wszystkich obszarach, gdzie były one aktywne. Proces ten obejmuje normalizację polityki stóp procentowych oraz bilansowej, a także polityki komunikacyjnej banku centralnego. Szczególne zainteresowanie poświęcono normalizacji polityki stóp procentowych, co oznacza stopniowe wycofywanie się z niestandardowych działań w tym zakresie. Dzieje się tak, gdy bank centralny zauważa, że inflacja zbliża się do ustalonego celu, co przywraca stabilność cen. Proces ten może dotyczyć zarówno wyjątkowo niskich, jak i wysokich stóp procentowych, które odbiegają od uznawanego za normalny poziomu, różniącego się zależnie od okoliczności.

Monografia bada kluczowe zagadnienia związane z istotą, celami i uwarunkowaniami normalizacji polityki stóp procentowych, możliwymi scenariuszami jej wdrażania oraz mechanizmami jej realizacji. Dogłębne analizy teoretyczne i empiryczne wykazują, że temat normalizacji polityki stóp procentowych jest stosunkowo nowy i stanowi znaczną lukę w istniejącej wiedzy, zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Rozważania na temat procesu, jego uwarunkowań, możliwych dróg realizacji i mechanizmów są szczegółowo rozwinięte w całej pracy.