Na początku wiatr. Wiersze

Sławomir Bobowski, autor poezji, prezentuje w swoich wierszach refleksje nad biegiem życia, począwszy od dzieciństwa spędzonego pod opieką matki aż po rozczarowania związane z młodzieńczymi ideałami pokolenia NZS-u. Obecnie, jako dojrzali ludzie, czujemy się sfrustrowani, odmawiając podporządkowania się zasadom narzuconym przez współczesny, technokratyczny świat. Zaskakuje nas, że niegdyś byliśmy przekonani o trwałym zwycięstwie, choć naprawdę zostaliśmy sprytnie oszukani. W latach 1989 pokładaliśmy ogromną wiarę w sukces, lecz zastanawiamy się, czy nasza uprzejmość i zaufanie nie przeszkodziły w skutecznej obronie ideałów. Dzisiaj uświadamiamy sobie, że jedynym nieustannym problemem, nad którym rozmyślamy, jest starzenie się i związane z nim nieuchronne zmiany. W książce przewijają się motywy związane z przemijaniem, takie jak symbolika rzeki Heraklita oraz vanitas. Refleksja religijna i poszukiwanie pociechy nie muszą być pustymi frazesami. W szczególności ciekawie przedstawia się wątek, który przypomina zakład Pascala, wskazując, że krzyż może być dowodem na realność naszego istnienia. Wiersze Bobowskiego polecam zarówno starszym, jako otuchę, jak i młodym, jako przestrogę, o czym wspomina w przedmowie Dorota Heck.